30. cüz

1. Birbirlerine neyi soruyorlar?

2. O büyük haberi mi?

3. Ki onlar, onda ihtilafa düşmüşlerdir.

4. Hayır! Onlar yakında öğrenecekler.

5. Sonra tekrar hayır! Yakında öğrenecekler.

6. Yeri bir döşek kılmadık mı?

7. Dağları da birer kazık kılmadık mı?

8. Sizleri (erkekli dişili) eşler halinde yarattık.

9. Uykunuzu bir dinlenme (sebebi) kıldık.

10. Geceyi örtü bir kıldık.

11. Gündüzü de geçim zamanı kıldık.

12. Üstünüze yedi sağlam gök bina ettik.

13. Alev alev yanan aydınlatıcı ve ısıtıcı bir kandil yarattık.

14. Ve yağmur yüklü bulutlardan şarıl şarıl akan bir su indirdik.

15. Onunla taneler ve bitkiler çıkaralım diye.

16. Ve birbirine girmiş sarmaş dolaş bahçeler yetiştirelim diye.

17. Şüphe yok ki hüküm verip, ayırt etme günü belirlenmiş bir vakittir.

18. Sur’a üflendiği gün bölük bölük geleceksiniz.

19. Ve gökyüzü açılarak orada pek çok kapılar oluşur.

20. Dağlar yürütülüp bir seraba dönüşür.

21. Şüphesiz Cehennem de bir gözetleme yeridir.

22. Azgınların varacağı sığınaktır.

23. Orada çağlar boyu kalacaklardır.

24. Orada ne bir serinlik, ne de bir içecek tadacaklar.

25. Yalnızca kaynar su ve irinden içecekler.

26. (Dünyada yaptıklarına karşılık) Uygun bir ceza olarak.

27. Çünkü onlar hesaba çekilmeyi ummuyorlardı.

28. Ayetlerimizi de alabildiğine yalanlamışlardı.

29. Biz ise, her şeyi bir kitapta (Levh-i Mahfuz’da) tamamiyle sayıp tespit ettik.

30. Kâfirlere şöyle denilir: “Şimdi tadın. Artık bundan sonra yalnızca azabınızı artıracağız.”

31. Şüphesiz takva sahipleri için bir kurtuluş vardır.

32. Bahçeler ve üzümler vardır.

33. Göğüsleri olgun yaşıt kızlar vardır.

34. Dolu dolu kadehler vardır.

35. Orada ne bir boş söz işitirler, ne de bir yalan.

36. Rabbinden bir karşılık olmak üzere yeterli bir bağıştır bu.

37. Bunlar; göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunanların Rahman olan Rabbindendir. Ona hitap etmeye güç yetiremezler.

38. Ruh'un ve meleklerin sıra sıra duracakları gün; Rahman'ın kendilerine izin verdikleri dışındakiler konuşamazlar. Onlar da doğruyu söylerler.

39. İşte bu o hak gündür. O halde dileyen Rabbine bir dönüş yolu edinsin.

40. Biz, sizi çok yakın bir azapla uyardık. Herkes o gün, kendi elleriyle ne yaptığına bir bakar ve kâfir olanlar da: "Keşke toprak olsaydım!" der.

1. Andolsun şiddetle çekip çıkaranlara,

2. Andolsun kolaylıkla alanlara,

3. Andolsun yüzüp yüzüp gidenlere,

4. Yarıştıkça yarışanlara,

5. Her bir işi yürütmekle görevli olanlara,

6. O gün (birinci üflemeyle) sarsılacak olan sarsılır.

7. Bir diğeri de onu izler.

8. O gün birtakım kalpler (tedirginlik içinde) şiddetle çarpacaktır.

9. Gözleri zilletle bakacaktır.

10. Şöyle derler: “Biz gerçekten gerisin geriye eski haimize mi döndürüleceğiz?”

11. “Bizler çürümüş kemiklere döndükten sonra mı?”

12. “Öyle ise bu hüsran dolu bir dönüştür.” dediler.

13. Hâlbuki o, bir haykırıştan (Sûr’un üfürülmesinden) ibarettir.

14. Birden onlar (dirilmiş halde) bir düzlük üzeredirler.

15. Mûsâ’nın haberi sana geldi mi?

16. Hani Rabbi ona, mukaddes Tuvâ Vadisi'nde seslenmişti.

17. "Firavun’a git! Çünkü o gerçekten azdı.''

18. Deki: “Sen temizlenmek istiyor musun?”

19. "Seni, Rabbine ileteyim de O’na karşı derinden saygı duyup korkasın!”

20. Derken Mûsâ, ona en büyük mucizeyi gösterdi.

21. Fakat o, Mûsâ’yı yalanladı ve isyan etti.

22. Sonra sırt dönüp koşarak gitti.

23. Hemen (adamlarını) topladı ve onlara seslendi:

24. “Ben, sizin en yüce rabbinizim!” dedi.

25. Allah da onu dünya ve ahiret azabıyla yakaladı.

26. Şüphesiz bunda, Allah’tan sakınıp korkan kimseler için bir ibret vardır.

27. Sizi yaratmak mı daha güçtür yoksa göğü mü? Onu (Allah) bina etti.

28. Onun tavanını yükseltti ve düzenledi.

29. Gecesini karanlık yaptı, gündüzünü aydınlığa çıkardı.

30. Ve daha sonra da yeri döşeyip yaydı.

31. Oradan suyunu ve otlağını çıkardı.

32. Dağları da sapasağlam yerleştirdi.

33. Bunları sizin için ve hayvanlarınız için bir yarar kaynağı yaptı.

34. Her şeyi alt üst eden o büyük felaket (kıyamet) geldiği vakit.

35. O gün insan, yaptıklarını hatırlayacak.

36. Cehennem, görenler için apaçık bir şekilde gösterilir.

37. Artık kim taşkınlık etmiş ise.

38. Dünya hayatını tercih ettiyse.

39. Cehennem onun varacağı barınaktır.

40. Kim de Rabbinin makamından korkar ve nefsini kötü arzularından alıkoyarsa,

41. (O kimse için) Hiç şüphesiz Cennet yegâne barınaktır.

42. Sana kıyametten soruyorlar: "Gelip çatması ne zaman?" diye.

43. Sen onu nereden bileceksin?

44. Rabbine aittir onunla ilgili son bilgi.

45. Sen ancak, ondan korkan kimseler için bir uyarıcısın.

46. Onlar onu gördükleri gün sanki (dünyada) bir akşam veya kuşluk vakti kadar kaldıklarını sanırlar.

1. Yüzünü ekşitti ve arkasını döndü.

2. Kendisine o âmâ geldi diye.

3. Ne bilirsin belki o temizlenecekti.

4. Yahut öğüt alacaktı da bu öğüt ona fayda verecekti.

5. Kendini muhtaç hissetmeyene gelince;

6. Sen, ona yöneliyorsun.

7. (İstemiyorsa) arınmamasından sen sorumlu değilsin!

8. Fakat koşup sana gelen kimse;

9. (Allah'tan) korkuğu halde;

10. Sen onu bırakıp oyalanıyorsun.

11. Hayır. Bu ancak bir öğüttür.

12. Artık dileyen kimse ondan öğüt alır.

13. (O) şerefli sahifelerdedir.

14. Yüce ve tertemiz olan.

15. Kâtiplerin ellerinde.

16. Değerli ve itaatkâr olan (Meleklerin).

17. Kahrolası (inkârcı) insan! Ne nankördür o!

18. Allah, onu hangi şeyden yarattı?

19. Bir nutfeden yarattı ve belli bir şekle soktu.

20. Sonra da ona yolu kolaylaştırdı.

21. Sonra da onu öldürüp kabre koydu.

22. Sonra dilediği zaman onu yeniden diriltir.

23. Hayır. O (Rabbinin) kendisine emrettiğini yerine getirmedi.

24. İnsan yiyeceğine bir baksın.

25. Şüphesiz biz suyu/yağmuru döktükçe döktük.

26. Sonra toprağı iyiden iyiye yardık!

27. Ve orada taneler bitirdik.

28. Üzümler ve yoncalar,

29. Zeytinler ve hurmalar,

30. Sık ağaçlı bahçeler,

31. Meyveler ve otlaklar,

32. Sizin ve hayvanlarınızın yararlanması için,

33. Kulakları sağır eden o ses geldiğinde,

34. O gün kişi kardeşinden kaçar.

35. Anasından ve babasından,

36. Eşinden ve evladından,

37. O gün herkes için kendine yetecek bir işi vardır.

38. O gün birtakım yüzler vardır ki pırıl pırıl parlarlar.

39. Güleç ve neşelidir.

40. Öyle yüzler de var ki o gün üzerini toz kaplamıştır.

41. Onları bir siyahlık bürür.

42. İşte onlar kâfirler, facirlerdir.

1. Güneş dürüldüğü zaman.

2. Yıldızlar, saçılıp dağıldığı zaman.

3. Dağlar yürütüldüğü zaman.

4. Gebe develer başıboş bırakıldığı zaman.

5. Vahşi hayvanlar bir araya toplandığı zaman.

6. Denizler tutuşturulduğu zaman.

7. Nefisler/kişiler (benzerleriyle) birleştirildiği zaman.

8. Diri diri (toprağa) gömülen kız çocuğuna sorulduğu zaman.

9. "Hangi günâhtan dolayı öldürüldü?" (diye).

10. Sahifeler (amel defterleri) açıldığı zaman.

11. Gök, sıyrılıp ayrıldığı zaman.

12. Cehennem alevlendirildiği zaman.

13. Ve Cennet yaklaştırıldığı zaman.

14. Her nefis önceden ne hazırladığını bilecektir.

15. Hayır! Yemin ederim gizlenen (yıldızlara).

16. O akıp akıp yörüngesinde giden ve gizlenenlere.

17. Karardığında geceye.

18. Aydınlanmaya başladığında sabaha.

19. Şüphesiz o, çok değerli bir elçinin sözüdür.

20. Kuvvet sahibi; Arşın sahibinin katında itibarlı (bir elçinin).

21. Kendine itaat edilen, üstelik güvenilir.

22. Arkadaşınız bir mecnun değildir.

23. Onu (Cebrail'i) ufukta apaçık görmüştür.

24. O, gayp hakkında cimri değildir.

25. O, kovulmuş Şeytan'ın sözü de değildir.

26. Öyleyse nereye gidiyorsunuz?

27. O, yalnızca bütün âlemler için bir öğüttür.

28. Sizden dosdoğru olmak isteyenler için.

29. Âlemlerin Rabbi Allah dilemedikçe siz de dileyemezsiniz.

1. Gök yarıldığında.

2. Yıldızlar döküldüğünde.

3. Denizler birbirine karıştırıldığı zaman.

4. Kabirler alt üst edildiği zaman.

5. (Artık her) Nefis, önceden takdim ettiklerini ve ertelediklerini bilip öğrenmiş olur.

6. Ey insan! O kerim Rabbine karşı seni aldatan nedir?

7. O seni yarattı, sana düzenli şekil verdi ve dengeli kıldı.

8. Seni dilediği surette terkib etti (şekillendirdi).

9. Hayır, hayır! Siz hesap ve cezayı yalanlıyorsunuz.

10. Ve şüphe yok ki, sizin üzerinizde koruyucular/gözetleyiciler vardır.

11. Şerefli yazıcılar/Kiramen, Katibin vardır.

12. Onlar ne yaptığınızı biliyorlar.

13. İyiler, elbette nimetler içinde olacaktır.

14. Kötüler/günahkârlar ise kesinlikle Cehennem'dedir.

15. Hesap günü oraya atılacaklardır.

16. Onlar oradan (bir yere) kaybolacak değildirler.

17. Hesap ve ceza gününün ne olduğunu sen ne bileceksin?

18. Ve yine hesap ve ceza gününün ne olduğunu sen ne bileceksin?

19. O gün, hiç kimsenin başkası için hiçbir şeye malik olmadığı gündür. O gün buyruk, yalnız Allah’ındır.

1. Ölçüde hile yapanların vay haline!

2. Onlar insanlardan (bir şey) ölçüp aldıkları zaman tam ölçerler.

3. Ama kendileri onlara bir şey ölçtükleri veya tarttıkları zaman eksiltirler.

4. Onlar düşünmezler mi ki, büyük bir günde (hesap vermek için) diriltilecekler?

5. Çok büyük bir gün için.

6. İnsanlar o günde âlemlerin Rabbinin huzuruna kalkıp, duracaklardır.

7. Hayır! Günahkârların kitabı muhakkak “Siccîn”dedir.

8. “Siccîn”in ne olduğunu sen ne bileceksin?

9. (O günahkârların yazısı) Amellerinin sayılıp yazıldığı bir kitaptır.

10. O gün yalanlayanların vay haline!

11. Ki onlar, ceza gününü yalan sayarlar.

12. Onu; ancak her azgın, günahkâr kimse yalanlar.

13. Ona ayetlerimiz okunsa; "Eskilerin masalları." der.

14. Hayır, aksine onların kazandıkları kalplerini örtmüştür.

15. Hayır! Şüphesiz onlar, kıyamet günü Rablerini görmekten mahrum bırakılacaklardır.

16. Sonra da Cehennem'e atılacaklardır.

17. Sonra da onlara; “Yalanlamış olduğunuz işte budur!” denilecek.

18. Hayır, şüphe yok ki iyilerin kitabı “illiyyin”dedir.

19. İlliyyun'un ne olduğunu sen ne bileceksin?

20. O yazılmış bir kitaptır.

21. Ona, Allah’a yakın olanlar şâhit olur.

22. Şüphesiz iyi kimseler Naîm Cenneti'ndedirler.

23. Koltuklar üzerinde (etrafı) seyrederler.

24. Onların yüzlerinde nimetlerin sevincini görürsün.

25. Onlara mühürlü halis bir şaraptan içirilir.

26. Onun (içiminin) sonu bir misktir. İşte yarışanlar bunun için yarışsınlar.

27. Onun karışımı Tesnim’dendir.

28. Bir pınar ki, Allah’a yakın olanlar ondan içerler.

29. Şüphesiz günahkârlar, (dünyada) iman edenlere gülüyorlardı.

30. Yanlarından geçtiklerinde birbirlerine kaş göz işaretleri yaparlardı.

31. Ailelerine döndükleri zaman zevk duyarak dönerlerdi.

32. Onları gördüklerinde: "Bunlar hiç şüphesiz sapıklardır" derlerdi.

33. Hâlbuki onlar, Müminlerin başına bekçi olarak gönderilmemişlerdi.

34. İşte bugün Müminler kâfirlere gülerler.

35. Koltuklar üzerinde (etrafı) seyrederler.

36. Kâfirler yapmakta olduklarının karşılığını gördüler mi?

1. Gök yarıldığı zaman.

2. Ve Rabbini dinleyip kendisine yaraşır şekilde boyun eğdiği zaman.

3. Yer uzatılıp düzlendiği zaman.

4. İçinde ne varsa dışarıya bırakıp bütünüyle boşaldığı zaman.

5. Ve Rabbini dinleyip kendisine yaraşır şekilde boyun eğdiği zaman.

6. Ey insan gerçekten sen Rabbine doğru durmadan çalışıp çabalayacaksın, sonunda ona kavuşacaksın.

7. Kitabı sağ eline verilecek kimseye gelince.

8. O kolay bir hesap ile hesaba çekilecek.

9. Ve o ailesine sevinçli dönecektir.

10. Kitabı arkasından verilecek kimseye gelince.

11. Artık o da yok olmayı dileyecektir.

12. Ve alevli ateşi boylayacaktır.

13. Çünkü o, (dünyada iken) ailesi içinde sevinçli idi.

14. Çünkü o, hiçbir zaman (Rabbine) dönmeyeceğini sanırdı.

15. Hayır. Muhakkak ki, Rabbi onu görüyordu.

16. Yemin olsun şafak vaktine.

17. Geceye ve içinde topladıklarına.

18. Dolunay haline geldiği zaman aya.

19. Muhakkak ki siz bir halden başka bir hale geçeceksiniz.

20. O halde onlara ne oluyor da iman etmiyorlar?

21. Onlara Kur’an okunduğu zaman secde etmiyorlar.

22. Aksine, kâfirler(Kur’an’ı) yalanlıyorlar.

23. Hâlbuki Allah, içlerinde ne sakladıklarını çok iyi bilir.

24. Öyleyse sen onlara elem dolu bir azabı müjdele!

25. Ancak iman edip de salih ameller işleyenler başka. Onlar için bitmez tükenmez bir mükâfat vardır.

1. Burûc sahibi/yıldızların (yörüngelerine) sahip göğe yemin olsun.

2. Vadedilmiş güne (kıyamete) yemin olsun.

3. Şahit olana ve şahit olunana.

4. Kahrolsun o hendek sahipleri!

5. Tutuşturulmuş ateşin.

6. O vakit onlar, onun (ateşin) etrafında oturmuşlardı.

7. Müminlere yaptıklarını seyrediyorlardı.

8. Onlardan; sırf göklerin ve yerin mülkü kendisine ait olan, Aziz ve Hamîd olan Allah’a iman ettikleri için intikam aldılar.

9. Allah ki; göklerin ve yerin mülkü ona aittir ve Allah her şeyin üzerine şahittir.

10. Şüphesiz Mümin erkeklerle Mümin kadınlara işkence edip, sonra da tevbe etmeyenlere Cehennem azabı ve yakıcı azap vardır.

11. İman edip salih ameller işleyenlere gelince; onlara içinden ırmaklar akan Cennetler vardır. İşte bu büyük başarıdır.

12. Şüphesiz, Rabbinin tutup, yakalaması çok çetindir.

13. İlkin var eden, sonra yeniden dirilten O'dur.

14. O; çok bağışlayandır, çok seven ve sevilendir.

15. Yüce Arş'ın sahibidir.

16. Dilediğini muhakkak yapandır.

17. Sana o orduların haberi geldi mi?

18. Firavun ve Semûd’un askerlerinin haberi.

19. Hayır, bu kâfir olanlar hâlâ yalanlamaktadırlar.

20. Oysa Allah, onları arkalarından kuşatmıştır.

21. Hayır! O (yalanlamakta oldukları kitap) şanı yüce bir Kur’an’dır.

22. O, korunmuş bir levhada (Levh-i Mahfuz’da) dır.

1. Göğe ve târıka andolsun.

2. Târıkın ne olduğunu sen ne bileceksin?

3. O, (karanlığı) delip, geçen yıldızdır.

4. Üzerinde gözetleyici/koruyucu bulunmayan hiç bir nefis (kimse) yoktur.

5. Öyleyse, insan neyden yaratıldığına bir baksın.

6. Fışkırıp çıkan bir sudan yaratıldı.

7. Bu su, bel ile kaburga kemikleri arasından çıkar.

8. Şüphesiz Allah’ın onu, öldükten sonra tekrar diriltmeye de gücü yeter.

9. Sırların açığa çıktığı gün.

10. (O gün) artık insan için ne bir kuvvet vardır, ne de bir yardımcı.

11. Yağmurlu göğe andolsun.

12. Yarık yarık çatlamış yere andolsun.

13. Şüphesiz o Kur’an, hak ile batılı ayırt eden bir sözdür.

14. O, boş bir söz değildir.

15. Şüphesiz onlar bir tuzak kurarlar.

16. Ben de bir tuzak kurarım.

17. Öyleyse kâfirlere mühlet ver, onlara biraz zaman tanı!

1. Yüce Rabbinin adını tesbih et.

2. O; yaratıp şekillendiren, düzene koyandır.

3. O, (her şeyi) ölçüyle yapıp, yol gösterendir.

4. Otlağı çıkarandır.

5. Sonra da onu kuru siyah bir ota çevirmiştir.

6. Sana (Kur’an’ı) okutacağız ve sen onu unutmayacaksın.

7. Ancak Allah’ın dilediği hariç. Şüphesiz O; açık olanı da bilir, gizliyi de.

8. Ve sana en kolay olanı kolaylaştırırız.

9. O halde –eğer öğüt fayda verirse- sen de öğüt ver.

10. (Allah'tan) İçi titreyerek korkan hatırlayıp kendine gelir.

11. Kötü kimse ise öğütten kaçınır.

12. O kimsedir ki, en büyük ateşe girecektir.

13. Sonra onun içinde ne ölür, ne de yaşar.

14. Arınan kimse mutlaka kurtuluşa erer.

15. Ve Rabbinin adını anıp namaz kılan.

16. Fakat sizler, dünya hayatını tercih ediyorsunuz.

17. Oysa ahiret daha iyi ve kalıcıdır.

18. Şüphesiz bu, önceki sahifelerde vardır.

19. İbrahim’in ve Mûsâ’nın sahifelerinde.

1. (Dehşeti) Her şeyi kaplayacak olan (kıyamet)in haberi sana geldi mi?

2. O gün birtakım yüzler vardır ki, zillete bürünmüşlerdir.

3. Çalışmış, (boşa) yorulmuşlardır.

4. Kızgın ateşe girerler.

5. Son derece kızgın bir kaynaktan içirilirler.

6. Onlar için kuru bir dikenden başka yiyecek yoktur.

7. Ne doyurup semirtir, ne de açlıktan korur.

8. O gün birtakım yüzler vardır ki, nimet içinde mutludurlar.

9. Yaptıklarından dolayı hoşnutturlar.

10. Yüksek bir Cennet'tedirler.

11. Orada hiçbir boş söz işitmezler.

12. Orada akan bir pınar vardır.

13. Orada yüksek tahtlar vardır.

14. Yerleştirilmiş sürahiler.

15. Sıra sıra dizilmiş yastıklar,

16. Ve döşenmiş nefis halılar vardır.

17. Deveye bakmıyorlar mı, nasıl yaratılmıştır?

18. Göğe bakmıyorlar mı, nasıl yükseltilmiştir?

19. Dağlara bakmıyorlar mı, nasıl dikilmişlerdir?

20. Yeryüzüne bakmıyorlar mı, nasıl yayılmıştır?

21. Artık sen öğüt ver! Sen ancak bir öğüt vericisin.

22. Sen onların üzerinde bir zorba değilsin.

23. Ancak kim yüz çevirir ve küfre saparsa.

24. İşte öylesini Allah en büyük azap ile cezalandırır.

25. Şüphesiz onların dönüşü ancak bizedir.

26. Sonra onların sorguya çekilmesi de sadece bize aittir.

1. Fecre/tan yerinin ağarmasına andolsun.

2. Ve on geceye andolsun.

3. Çifte ve teke andolsun.

4. Yürüyüp gittiği zaman geceye andolsun.

5. Bunda akıl sahibi için bir yemin var (değil) mi?

6. Rabbinin Ad (kavmin)'e ne yaptığını görmedin mi?

7. Yüksek sütun sahibi İrem şehrine.

8. O (İrem Şehri) ki, beldeler (ülkeler) içinde onun bir eşi yaratılmadı.

9. Ve vadideki kayaları oyan Semûd kavmine.

10. Ve kazıklar sahibi Firavun’.

11. Onlar ki memleketlerde azgınlık etmişlerdi.

12. Oralarda kötülüğü çoğalttılar.

13. Bu yüzden Rabbin onların üzerine azap kamçısı yağdırdı.

14. Muhakkak Rabbin gözetlemededir.

15. Ancak insana; Rabbi ne zaman onu imtihan edip kendisine ikramda bulunsa ve nimet verse: "Rabbim bana ikramda bulundu" der.

16. Ama ne zaman onu imtihan ederek rızkını daraltsa: "Rabbim beni hor kıldı" der.

17. Hayır, hayır! Yetime ikram etmiyorsunuz.

18. Yoksula yemek vermeye teşvik etmiyorsunuz.

19. Haram helâl demeden mirası alabildiğine yiyorsunuz.

20. Malı da pek çok seviyorsunuz.

21. Hayır! Yeryüzü (kıyamet sarsıntısıyla) parça parça olup dağıldığı zaman.

22. Rabbin ve saf saf melekler geldiği zaman.

23. O gün cehennem de getirilmiştir. İşte o gün insan düşünüp hatırlar. Ama hatırlamaktan ona ne (fayda) var!

24. Der ki: "Ah keşke! (Bu) hayatım için önceden bir şeyler göndermiş olsaydım!"

25. Artık o gün de O'nun azabı gibi hiçbir kimse azap yapamaz.

26. Ve O'nun vuracağı bağı hiç kimse vuramaz.

27. Ey huzura ermiş nefis!

28. “Sen O’ndan razı, O da senden razı olarak Rabbine dön!”

29. Kullarımın arasına katıl!

30. Ve gir Cennet'ime!

1. Yemin olsun bu şehre!

2. Sen de bu beldede bulunuyorsun.

3. Babaya ve doğan çocuğa yemin olsun.

4. Ki şüphesiz, biz insanı (dünyada) bir zorluk içinde yarattık.

5. O hiç kimsenin kendisine asla güç yetiremeyeceğini mi sanır?

6. O der ki: "Ben yığın yığın mal tükettim."

7. O kimsenin kendisini asla görmediğini mi zanneder?

8. Biz, ona iki göz vermedik mi?

9. Bir de bir dil ve iki dudak.

10. Ona iki de yol gösterdik.

11. Fakat o, sarp yokuşu aşamadı.

12. Sarp yokuşun ne olduğunu sen ne bileceksin?

13. (O) Köle azat etmektir.

14. Veya açlık gününde doyurmaktır.

15. Yakınlığı olan bir yetimi.

16. Yahut yerde sürünen bir yoksulu doyurmaktır.

17. Sonra iman edip, birbirlerine sabır tavsiye edenlerden ve birbirlerine merhamet tavsiye edenlerden olmaktır.

18. İşte bunlar sağdakilerdir.

19. Ayetlerimize küfredenler ise işte onlar soldakilerdir.

20. Onlara, üzerlerine kapıları kapatılmış bir ateş vardır.

1. Güneş'e ve onun aydınlığına andolsun.

2. Onu izlediğinde Ay’a andolsun.

3. Onu ortaya çıkardığında gündüze andolsun.

4. Onu bürüdüğünde geceye andolsun.

5. Göğe ve onu bina edene andolsun.

6. Yeryüzüne ve onu yayıp döşeyene andolsun.

7. Nefse ve ona bir düzen içinde biçim verene.

8. Sonra da ona günahını ve takvasını ilham etmiş olana (andolsun ki).

9. Şüphe yok ki, nefsini temizlemiş olan felaha ermiştir.

10. Onu kötülüklere gömüp kirleten kimse de ziyana uğramıştır.

11. Semûd kavmi de nefislerinin azgınlığıyla (peygamberini) yalanladı.

12. Hani onların en bedbaht olanı (fesat çıkarmak için) ileri atılınca.

13. Allah’ın Rasûlü de onlara şöyle dedi ki: "Allah’ın devesin(i kesmek)ten ve su içmesin(i engellemek)ten sakının."

14. Fakat onlar, onu yalanladılar ve deveyi boğazladılar. Bunun üzerine Rableri, günâhlarından dolayı onları helâk etti ve kendilerini yerle bir etti.

15. Allah, bunun sonucundan korkmaz!

1. (Ortalığı) bürüdüğü zaman geceye andolsun.

2. Açılıp aydınlandığı zaman gündüze andolsun.

3. Erkeği ve dişiyi yaratana andolsun ki.

4. Şüphesiz sizin çabalarınız elbette çeşit çeşittir.

5. Kim (malından) verir ve sakınırsa.

6. En güzel sözü (kelime-i tevhidi) tasdik ederse.

7. Biz, onu en kolay olana kolayca iletiriz.

8. Kim cimrilik eder kendini müstağni sayarsa.

9. Ve en güzeli yalanlarsa.

10. Biz de ona zor olanı kolaylaştırırız.

11. Cehennem'e yuvarlandığı zaman malı ona fayda vermez.

12. Şüphesiz bize düşen sadece doğru yolu göstermektir.

13. Şüphesiz ahiret de dünya da bizimdir.

14. Sizi alevler saçan ateşe karşı uyardım.

15. Ona ancak en azgın olan girecektir.

16. Öyle yalancıdır ki, yalanlamıştır ve yüz çevirmiştir.

17. Takva sahibi ise oradan uzak tutulacaktır.

18. (Ki o) Malını vererek arınır.

19. O, verdiğini kendisine yapılan bir iyiliğin karşılığı olarak vermez.

20. (Yaptığı iyiliği) ancak yüce Rabbinin rızasını istediği için (yapar).

21. Muhakkak kendisi de ileride razı olacaktır.

1. Kuşluk vaktine andolsun.