96:7 ayetinin metni
أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ٧
Okunuşu
an raāhu is'taghnā
Meal
Kendini müstağni/ihtiyacı yok gördü diye.
سورة العلق، الآية ٧
أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ٧
an raāhu is'taghnā
Kendini müstağni/ihtiyacı yok gördü diye.
Alak Suresi’nin 7. ayeti (96:7) Mekki bir surededir; 30. cüzde, Mushaf’ın 597. sayfasında yer alır. Arapçasını okunuşu, mealleri ve tefsiriyle okuyun, 74 kârinin sesinden dinleyin.
74 kâriden 80 tilavet: birini seçin, oynatıcıda başlasın.
İnsan sahip olduğu makam ve maldan ötürü kendisini yeterli gördüğü için azgınlık eder.
6-8. Yüce Allah, insana bol rızık lütfetmiş ve ayrıca onu ihtiyaçtan kurtararak varlık sahibi kılmıştır. Fakat insan bilgisizliği ve zalimliği dolayısıyla kendisini müstağnî (muhtaç olmayan) bir konumda gördüğü vakit haddi aşar, azgınlaşır, hidâyete karşı büyüklenir ve Rabbine döneceğini unutur. Amellerinin karşılığının verileceğinden korkmaz. Hatta hidâyeti terk etmenin yanı sıra başkalarını da hidâyeti terk etmeye çağırma noktasına kadar ulaştığı da olur:
94:3 ile 96:12 arasındaki ayetlerle ilgilidir (Mushafın 597. sayfası).
Kendini müstağni gördüğünde.
Kendini kendine yeterli görerek.
Kendisinin muhtaç olmadığını zannettiği için.
Bu ayet 3 hadiste geçiyor; hadislerin metni Arapçadır.