60. hizb

1. Yüce Rabbinin adını tesbih et.

2. O; yaratıp şekillendiren, düzene koyandır.

3. O, (her şeyi) ölçüyle yapıp, yol gösterendir.

4. Otlağı çıkarandır.

5. Sonra da onu kuru siyah bir ota çevirmiştir.

6. Sana (Kur’an’ı) okutacağız ve sen onu unutmayacaksın.

7. Ancak Allah’ın dilediği hariç. Şüphesiz O; açık olanı da bilir, gizliyi de.

8. Ve sana en kolay olanı kolaylaştırırız.

9. O halde –eğer öğüt fayda verirse- sen de öğüt ver.

10. (Allah'tan) İçi titreyerek korkan hatırlayıp kendine gelir.

11. Kötü kimse ise öğütten kaçınır.

12. O kimsedir ki, en büyük ateşe girecektir.

13. Sonra onun içinde ne ölür, ne de yaşar.

14. Arınan kimse mutlaka kurtuluşa erer.

15. Ve Rabbinin adını anıp namaz kılan.

16. Fakat sizler, dünya hayatını tercih ediyorsunuz.

17. Oysa ahiret daha iyi ve kalıcıdır.

18. Şüphesiz bu, önceki sahifelerde vardır.

19. İbrahim’in ve Mûsâ’nın sahifelerinde.

1. (Dehşeti) Her şeyi kaplayacak olan (kıyamet)in haberi sana geldi mi?

2. O gün birtakım yüzler vardır ki, zillete bürünmüşlerdir.

3. Çalışmış, (boşa) yorulmuşlardır.

4. Kızgın ateşe girerler.

5. Son derece kızgın bir kaynaktan içirilirler.

6. Onlar için kuru bir dikenden başka yiyecek yoktur.

7. Ne doyurup semirtir, ne de açlıktan korur.

8. O gün birtakım yüzler vardır ki, nimet içinde mutludurlar.

9. Yaptıklarından dolayı hoşnutturlar.

10. Yüksek bir Cennet'tedirler.

11. Orada hiçbir boş söz işitmezler.

12. Orada akan bir pınar vardır.

13. Orada yüksek tahtlar vardır.

14. Yerleştirilmiş sürahiler.

15. Sıra sıra dizilmiş yastıklar,

16. Ve döşenmiş nefis halılar vardır.

17. Deveye bakmıyorlar mı, nasıl yaratılmıştır?

18. Göğe bakmıyorlar mı, nasıl yükseltilmiştir?

19. Dağlara bakmıyorlar mı, nasıl dikilmişlerdir?

20. Yeryüzüne bakmıyorlar mı, nasıl yayılmıştır?

21. Artık sen öğüt ver! Sen ancak bir öğüt vericisin.

22. Sen onların üzerinde bir zorba değilsin.

23. Ancak kim yüz çevirir ve küfre saparsa.

24. İşte öylesini Allah en büyük azap ile cezalandırır.

25. Şüphesiz onların dönüşü ancak bizedir.

26. Sonra onların sorguya çekilmesi de sadece bize aittir.

1. Fecre/tan yerinin ağarmasına andolsun.

2. Ve on geceye andolsun.

3. Çifte ve teke andolsun.

4. Yürüyüp gittiği zaman geceye andolsun.

5. Bunda akıl sahibi için bir yemin var (değil) mi?

6. Rabbinin Ad (kavmin)'e ne yaptığını görmedin mi?

7. Yüksek sütun sahibi İrem şehrine.

8. O (İrem Şehri) ki, beldeler (ülkeler) içinde onun bir eşi yaratılmadı.

9. Ve vadideki kayaları oyan Semûd kavmine.

10. Ve kazıklar sahibi Firavun’.

11. Onlar ki memleketlerde azgınlık etmişlerdi.

12. Oralarda kötülüğü çoğalttılar.

13. Bu yüzden Rabbin onların üzerine azap kamçısı yağdırdı.

14. Muhakkak Rabbin gözetlemededir.

15. Ancak insana; Rabbi ne zaman onu imtihan edip kendisine ikramda bulunsa ve nimet verse: "Rabbim bana ikramda bulundu" der.

16. Ama ne zaman onu imtihan ederek rızkını daraltsa: "Rabbim beni hor kıldı" der.

17. Hayır, hayır! Yetime ikram etmiyorsunuz.

18. Yoksula yemek vermeye teşvik etmiyorsunuz.

19. Haram helâl demeden mirası alabildiğine yiyorsunuz.

20. Malı da pek çok seviyorsunuz.

21. Hayır! Yeryüzü (kıyamet sarsıntısıyla) parça parça olup dağıldığı zaman.

22. Rabbin ve saf saf melekler geldiği zaman.

23. O gün cehennem de getirilmiştir. İşte o gün insan düşünüp hatırlar. Ama hatırlamaktan ona ne (fayda) var!

24. Der ki: "Ah keşke! (Bu) hayatım için önceden bir şeyler göndermiş olsaydım!"

25. Artık o gün de O'nun azabı gibi hiçbir kimse azap yapamaz.

26. Ve O'nun vuracağı bağı hiç kimse vuramaz.

27. Ey huzura ermiş nefis!

28. “Sen O’ndan razı, O da senden razı olarak Rabbine dön!”

29. Kullarımın arasına katıl!

30. Ve gir Cennet'ime!

1. Yemin olsun bu şehre!

2. Sen de bu beldede bulunuyorsun.

3. Babaya ve doğan çocuğa yemin olsun.

4. Ki şüphesiz, biz insanı (dünyada) bir zorluk içinde yarattık.

5. O hiç kimsenin kendisine asla güç yetiremeyeceğini mi sanır?

6. O der ki: "Ben yığın yığın mal tükettim."

7. O kimsenin kendisini asla görmediğini mi zanneder?

8. Biz, ona iki göz vermedik mi?

9. Bir de bir dil ve iki dudak.

10. Ona iki de yol gösterdik.

11. Fakat o, sarp yokuşu aşamadı.

12. Sarp yokuşun ne olduğunu sen ne bileceksin?

13. (O) Köle azat etmektir.

14. Veya açlık gününde doyurmaktır.

15. Yakınlığı olan bir yetimi.

16. Yahut yerde sürünen bir yoksulu doyurmaktır.

17. Sonra iman edip, birbirlerine sabır tavsiye edenlerden ve birbirlerine merhamet tavsiye edenlerden olmaktır.

18. İşte bunlar sağdakilerdir.

19. Ayetlerimize küfredenler ise işte onlar soldakilerdir.

20. Onlara, üzerlerine kapıları kapatılmış bir ateş vardır.

1. Güneş'e ve onun aydınlığına andolsun.

2. Onu izlediğinde Ay’a andolsun.

3. Onu ortaya çıkardığında gündüze andolsun.

4. Onu bürüdüğünde geceye andolsun.

5. Göğe ve onu bina edene andolsun.

6. Yeryüzüne ve onu yayıp döşeyene andolsun.

7. Nefse ve ona bir düzen içinde biçim verene.

8. Sonra da ona günahını ve takvasını ilham etmiş olana (andolsun ki).

9. Şüphe yok ki, nefsini temizlemiş olan felaha ermiştir.

10. Onu kötülüklere gömüp kirleten kimse de ziyana uğramıştır.

11. Semûd kavmi de nefislerinin azgınlığıyla (peygamberini) yalanladı.

12. Hani onların en bedbaht olanı (fesat çıkarmak için) ileri atılınca.

13. Allah’ın Rasûlü de onlara şöyle dedi ki: "Allah’ın devesin(i kesmek)ten ve su içmesin(i engellemek)ten sakının."

14. Fakat onlar, onu yalanladılar ve deveyi boğazladılar. Bunun üzerine Rableri, günâhlarından dolayı onları helâk etti ve kendilerini yerle bir etti.

15. Allah, bunun sonucundan korkmaz!

1. (Ortalığı) bürüdüğü zaman geceye andolsun.

2. Açılıp aydınlandığı zaman gündüze andolsun.

3. Erkeği ve dişiyi yaratana andolsun ki.

4. Şüphesiz sizin çabalarınız elbette çeşit çeşittir.

5. Kim (malından) verir ve sakınırsa.

6. En güzel sözü (kelime-i tevhidi) tasdik ederse.

7. Biz, onu en kolay olana kolayca iletiriz.

8. Kim cimrilik eder kendini müstağni sayarsa.

9. Ve en güzeli yalanlarsa.

10. Biz de ona zor olanı kolaylaştırırız.

11. Cehennem'e yuvarlandığı zaman malı ona fayda vermez.

12. Şüphesiz bize düşen sadece doğru yolu göstermektir.

13. Şüphesiz ahiret de dünya da bizimdir.

14. Sizi alevler saçan ateşe karşı uyardım.

15. Ona ancak en azgın olan girecektir.

16. Öyle yalancıdır ki, yalanlamıştır ve yüz çevirmiştir.

17. Takva sahibi ise oradan uzak tutulacaktır.

18. (Ki o) Malını vererek arınır.

19. O, verdiğini kendisine yapılan bir iyiliğin karşılığı olarak vermez.

20. (Yaptığı iyiliği) ancak yüce Rabbinin rızasını istediği için (yapar).

21. Muhakkak kendisi de ileride razı olacaktır.

1. Kuşluk vaktine andolsun.

2. Karanlığı çöktüğü vakit geceye andolsun ki.

3. Rabbin ne seni terk etti, ne de sana darıldı.

4. Muhakkak ki âhiret senin için dünyadan daha hayırlıdır.

5. Elbette Rabbin sana verecek, sen de hoşnut olacaksın.

6. Seni bir yetim olarak bulup barındırmadı mı?

7. Ve seni (kitap ve iman nedir) bilmezken bulup hidayete eriştirmedi mi?

8. Seni fakirken, zengin kılmadı mı?

9. Öyleyse sakın yetimi ezme!

10. İsteyeni de azarlama!

11. Rabbinin nimetine gelince; işte onu anlat.

1. (Ey Muhammed!) Senin göğsünü açıp genişletmedik mi?

2. Yükünü üzerinden kaldırıp indirmedik mi?

3. O (yük) senin belini bükmüştü.

4. Ve senin şanını yükseltmedik mi?

5. Şüphesiz her zorlukla beraber bir kolaylık vardır.

6. Gerçekten güçlükle beraber bir kolaylık vardır.

7. O halde boş kaldığın zaman (ibadet ve dua ile) yorul.

8. Ve yalnızca Rabbine yönel.

1. İncire ve zeytine yemin olsun!

2. Ve Sîna Dağı'na andolsun.

3. Bu güvenli şehre (Mekke’ye) andolsun ki.

4. Biz, gerçekten insanı en güzel bir biçimde yarattık.

5. Daha sonra, onu aşağıların en aşağısına döndürdük.

6. Ancak iman edip salih ameller işleyenler ayrı. Onlar için kesintisiz bir ecir vardır.

7. (Ey insan!) Böyle iken, hangi şey sana hesap ve cezayı yalanlatıyor?

8. Allah, hükmedenlerin en iyi hükmedeni değil midir?

1. Yaratan Rabbinin adıyla oku!

2. O, insanı bir kan pıhtısından yarattı.

3. Oku! Senin Rabbin, en cömert olandır.

4. Ki O, kalem ile öğretmiştir.

5. İnsana bilmediği şeyleri öğretti.

6. Hayır! İnsan gerçekten azgınlık eder.

7. Kendini müstağni/ihtiyacı yok gördü diye.

8. Şüphesiz dönüş yalnızca Rabbine olacaktır.

9. Sen, o engel olanı gördün mü?

10. Bir kulu namaz kıldığı vakit.

11. Ne dersin o (Peygamber) doğru yolda ise.

12. Yahut takvayı emrettiyse.

13. Gördün mü? Ya o (engel olan) yalanladı ve yüz çevirdiyse!

14. O Allah’ın, her şeyi gördüğünü bilmiyor mu?

15. Hayır! Eğer son vermezse, elbette perçeminden yakalayıp sürükleriz.

16. Yalancı, günahkâr perçeminden.

17. Haydi! O meclisini /Taraftarlarını çağırsın.

18. Biz de Zebanileri çağıracağız.

19. Hayır ona itaat etme! Allah’a secde et ve (yalnızca) O’na yaklaş.

1. Şüphesiz, biz onu (Kur’an’ı) Kadir Gecesi'nde indirdik.

2. Kadir Gecesi'nin ne olduğunu sen ne bileceksin?

3. Kadir Gecesi bin aydan daha hayırlıdır.

4. Melekler ve Ruh (Cebrail) o gecede, Rablerinin izniyle her türlü iş için iner dururlar.

5. O fecrin doğuşuna kadar bir esenliktir.

1. Kitap ehlinden ve müşriklerden kâfir olanlar kendilerine apaçık delil gelinceye kadar ayrılacak değillerdi.

2. (Bu delil) Allah tarafından (gönderilen) tertemiz sahifeler okuyan bir rasûldür.

3. Onların içinde dosdoğru yazılı şeyler vardır.

4. Kendilerine kitap verilenler ancak kendilerine apaçık delil geldikten sonra ayrılığa düştüler.

5. Hâlbuki onlara, ancak dini Allah’a has kılarak, hakka yönelen kimseler olarak O’na ibadet etmeleri, namazı dosdoğru kılmaları ve zekâtı vermeleri emredilmişti. İşte bu dosdoğru dindir.

6. Hiç şüphesiz kitap ehlinden ve müşriklerden küfre sapanlar, içinde sürekli kalıcılar olarak cehennem ateşindedirler. İşte onlar, yaratılmışların en kötüleridir.

7. Şüphesiz, iman edip salih ameller işleyenler var ya; işte onlar yaratıkların en hayırlısıdırlar.

8. Onların Rablerinin yanındaki mükâfatları altından ırmaklar akan Adn cennetleridir. Onlar orada ebedi kalıcıdırlar. Allah onlardan razı olmuştur, onlar da ondan hoşnut olmuşlardır. İşte bu Rabbinden korkan kimseler içindir.

1. Yer, şiddetle sarsıldığı zaman.

2. Ve yeryüzü, ağırlıklarını çıkardığı zaman.

3. Ve insan ne oluyor buna dediği vakit.

4. İşte o gün, yer kendi haberlerini anlatır.

5. Çünkü Rabbin ona (öyle) vahyetmiştir.

6. O gün insanlar amellerinin kendilerine gösterilmesi için bölük bölük kabirlerinden çıkacaklardır.

7. Artık kim zerre ağırlığınca bir hayır işlerse, onun mükâfatını görecektir.

8. Kim de zerre ağırlığınca bir kötülük işlerse, onun cezasını görecektir.

1. Soluk soluğa koşanlara yemin olsun!

2. (Koşarken) kıvılcım saçanlara.

3. Sabah vakti baskın yapanlara.

4. Tozu dumana katanlara.

5. Topluluğun tam ortasına dalanlara.

6. İnsan, Rabbine karşı gerçekten çok nankördür.

7. Ve şüphesiz kendisi de buna şahittir.

8. Şüphesiz onun mal sevgisi de çok şiddetlidir.

9. Bilmez mi ki kabirlerde olanlar alt üst edildiğinde.

10. Kalplerde bulunan ortaya konduğunda.

11. Şüphesiz o gün Rableri kendilerinden elbette haberdardır.

1. Şiddetle gelip çatan.

2. Nedir o yürekleri hoplatan büyük felaket?

3. Yürekleri hoplatan büyük felaketin ne olduğunu sen ne bileceksin?

4. O gün insanlar, her biri bir tarafa uçuşan kelebekler gibi olacaktır.

5. Dağlar da atılmış renkli yünler gibi olacaktır.

6. İşte o vakit, kimin tartıları ağır gelmişse.

7. Artık o, hoşnut olacağı bir hayatın içinde olacaktır.

8. Ama kimin de tartıları hafif gelirse.

9. İşte onun varacağı yer Hâviye’dir.

10. Sen Hâviye’nin ne olduğunu ne bileceksin?

11. O, kızgın bir ateştir.

1. Çoklukla övünmek sizi oyaladı.

2. Ta ki, kabirleri ziyaret edinceye/ölünceye dek devam ettiniz.

3. Hayır! İlerde bileceksiniz.

4. Yine hayır! İleride bileceksiniz.

5. Hayır! Kesin bir bilgiyle bilseydiniz (kaçınırdınız).

6. Elbette Cehennem'i göreceksiniz.

7. Yine andolsun, onu gözünüzle kesin olarak göreceksiniz.

8. Sonra o gün, nimetlerden hesaba çekileceksiniz.

1. Asra yemin olsun.

2. Şüphesiz insanlık hüsran içindedir.

3. Ancak iman edenler ve salih amel yapanlar, birbirlerine hakkı ve sabrı tavsiye edenler müstesna.

1. Arkadan çekiştirip duran, kaş göz hareketleriyle alay eden her kişinin vay haline!

2. Mal toplayıp, onu tekrar tekrar sayan.

3. Malının kendisini ebedi kılacağını zanneder.

4. Hayır! Andolsun ki o, Hutâme’ye atılacaktır.

5. Hutâme’nin ne olduğunu sen ne bileceksin?

6. O, Allah'ın tutuşturulmuş ateşidir.

7. Öyle ki, o kalplere kadar işler.

8. Şüphe yok ki, bu onların üzerilerine kapatılmıştır.

9. Uzatılmış sütunlarla (kapatılmıştır).

1. Rabbinin, fil sahiplerine ne yaptığını görmedin mi?

2. Onların tuzaklarını boşa çıkarmadı mı?

3. Onların üzerine bölük bölük kuş sürüleri gönderdi.

4. O kuşlar, onların üzerilerine pişkin tuğladan yapılmış taşlar atıyordu.

5. Nihayetinde onları yenmiş ekin yaprakları gibi yapıverdi.

1. Kureyş’in güvenliği ve esenliği için.

2. Onların kış ve yaz yolculuklarının güvenliği için.

3. Bu evin (Kâbe) Rabbine ibadet etsinler.

4. Onları açlıktan doyuran ve korkularından emin kılana.

1. Hesap gününü yalanlayanı gördün mü?

2. Yetimi itip kakan da işte odur.

3. Ve yoksulu doyurmaya teşvik etmez.

4. Vay o namaz kılanların haline ki:

5. Onlar kıldıkları namazdan gafildirler.

6. Onlar gösteriş yaparlar.

7. Hem de mâûnu da vermeyip, engellerler.

1. Şüphesiz biz sana Kevser'i verdik.

2. Öyleyse sen de Rabbin için namaz kıl ve kurban kes!

3. Şüphesiz asıl sana kin besleyenin soyu kesiktir.

1. De ki: Ey kâfirler!

2. Ben sizin ibadet ettiklerinize ibadet etmem.

3. Siz de benim ibadet ettiğime ibadet etmezsiniz.

4. Ben, sizin ibadet ettiklerinize ibadet edecek de değilim.

5. Siz de benim ibadet ettiğime ibadet edecek değilsiniz.

6. Sizin dininiz size, benim dinim ise banadır.

1. Allah’ın yardımı geldiği ve fetih gerçekleştiği zaman.

2. İnsanların akın akın Allah’ın dinine girdiğini gördüğün zaman.

3. Hemen, hamdederek Rabbini tesbih et ve O’ndan bağışlanma dile. Şüphesiz O, çok bağışlayıcıdır.

1. Elleri kurusun Ebu Leheb’in! Zaten kurudu da.

2. Malı ve kazandıkları ona bir fayda vermedi.

3. O, alevli bir ateşe girecektir.

4. Karısı da odun taşıyacak.

5. Boynunda hurma lifinden bir halat olduğu halde.

1. De ki: O Allah birdir.

2. Allah Samed'dir.

3. Doğurmamıştır, doğurulmamıştır.

4. O'nun hiçbir dengi yoktur.

1. De ki: Ben, sabahın Rabbine sığınırım.

2. Yarattığı varlıkların şerrinden.

3. Karanlığı çöktüğü zaman gecenin şerrinden.

4. Düğümlere üfleyenlerin şerrinden.

5. Haset ettiği zaman hasetçinin şerrinden.

1. De ki: İnsanların Rabbine sığınırım.

2. İnsanların hükümdarına.

3. İnsanların ilahına.

4. Sinsi/(Allah anıldığında geri kaçan) vesvesecinin şerrinden.

5. Ki o, insanların göğüslerine vesvese verir.

6. Gerek cinlerden, gerek insanlardan (olur).