57. hizb

1. Bütün mülk elinde olan Allah, yüceler yücesidir ve Onun her şeye gücü yeter.

2. O, hanginizin daha güzel amel yapacağını sınamak için ölümü ve hayatı yaratandır. O; mutlak güç sahibidir, çok bağışlayandır.

3. Gökleri, üst üste yedi kat yaratan O’dur. Rahman’ın yaratmasında bir düzensizlik göremezsin. Gözünü çevir de bak, (gökte) bir çatlak görüyor musunuz?

4. Sonra gözünü iki kere daha çevir (de bak). Göz hakir ve umudunu kesmiş bir halde sana döner.

5. Andolsun biz, en yakın göğü kandillerle donattık. Onları Şeytanlara atılan taşlar yaptık ve (ahirette de) onlara alevli ateş azabını hazırladık.

6. Rablerini inkâr edenlere cehennem azabı vardır. Orası ne kötü bir varış yeri!

7. Oraya atıldıklarında o kaynayıp coşarken onun korkunç sesini işitirler.

8. Neredeyse Cehennem öfkeden çatlayacaktır! Oraya her bir topluluk atıldıkça oranın bekçileri onlara; “Size bir uyarıcı gelmemiş miydi?” diye sorarlar.

9. Onlar da şöyle derler: “Evet! Bize bir uyarıcı gelmişti. Fakat biz onu yalanlamış ve Allah hiçbir şey indirmemiştir. Siz ancak büyük bir sapıklık içindesiniz demiştik.”

10. Yine derler ki: "Eğer biz dinleseydik ve aklımızı kullanmış olsaydık, cehennemlikler arasında olmazdık."

11. İşte böylece günahlarını itiraf ederler. Artık alevli ateştekiler Allah’ın rahmetinden uzak olsun!

12. Görmediği halde Rablerinden korkup çekinen kimseler için de elbette bir bağışlanma ve büyük bir ödül vardır.

13. Sözünüzü ister gizleyin ve isterse onu açığa vurun. Şüphesiz O gönüllerde olanı bilir.

14. Yaratan bilmez mi? O latiftir, her şeyden haberdar olandır.

15. O, yeryüzünü sizin ayaklarınızın altına serendir. Haydi onun üzerinde yürüyün ve Allah’ın rızkından yiyin. Dönüş ancak O’nadır.

16. Gökte olanın, yeryüzü sarsıldığı zaman sizi yerin dibine batırmayacağından emin mi oldunuz?

17. Yoksa gökte olanın üzerinize taş yağdıran (fırtınalı) bir rüzgâr göndermeyeceğinden emin misiniz? Siz o takdirde benim uyarmam nasılmış bilip öğreneceksiniz.

18. Andolsun ki onlardan öncekiler de yalanladılar. Fakat benim inkârım nasıl oldu?

19. Üstlerinde kanatlarını açarak ve kapayarak uçan kuşları görmediler mi? Onları Rahman'dan başkası tutmuyor. Doğrusu O, her şeyi görendir.

20. Rahman olan Allah'a karşı şu size yardım edecek askerleriniz hani kimlerdir? Kâfirler ancak boş bir gurur/aldanış içindedirler.

21. Eğer O, rızkınızı kesecek olsa size rızık verecek olan kimdir? Bilâkis onlar azgınlık ve nefret içinde inatla direnmektedirler.

22. O halde, yüzüstü kapanarak yürüyen mi daha çok hidâyete erendir, yoksa dosdoğru bir yol üzerinde dimdik yürüyen kimse mi?

23. Deki: "Sizi yaratan size işitme (için kulaklar), gözler ve kalpler veren odur. Ne kadar az şükredersiniz."

24. Deki: "O sizi yeryüzüne dağıtıp, yayandır. Yalnız onun huzuruna toplanıp götürüleceksiniz."

25. “Eğer doğru söyleyenler iseniz, bu tehdit ne zaman gerçekleşecek?” diyorlar.

26. De ki: “Bunun bilgisi yalnız Allah’ın katındadır. Ben sadece apaçık bir uyarıcıyım.''

27. Onun yaklaştığını gördükleri zaman, kâfirlerin yüzleri kötüleşir ve onlara; “İşte, isteyip durduğunuz şey budur!” denir.

28. De ki: “Söyleyin bakalım: "Eğer Allah beni ve beraberimdekileri helâk etse yahut bize merhamet ederse kâfirleri acıklı bir azaptan kim kurtarabilir?"

29. De ki: “O, Rahman’dır. O'na iman ettik ve O'na tevekkül ettik. Kimin apaçık bir dalalette olduğunu yakında öğreneceksiniz.''

30. De ki: “Söyleyin bakalım: Suyunuz çekiliverse, size kim temiz bir akar su getirir?”

1. Nûn.¹ Kaleme ve yazdıklarına yemin olsun.

2. Sen, Rabbinin nimeti sayesinde bir deli değilsin.

3. Senin için tükenmez bir ecir vardır.

4. Şüphesiz sen, çok büyük bir ahlâk üzeresin.

5. Sen de göreceksin, onlar da görecekler.

6. Hanginizin delirmiş olduğunu.

7. Doğrusu Rabbin, kendi yolundan sapan kişiyi en iyi bilendir. Hidayete erenleri de en iyi bilen O'dur.

8. Sakın yalanlayanlara itaat etme!

9. Onlar ister ki, sen müsamaha gösterip, yumuşak davranasın da onlar da sana yumuşak davransınlar.

10. Sakın itaat etme çokça yemin eden, aşağılık ve değersiz her kişiye.

11. Arkadan çekiştirip, laf götürüp getirene.

12. İyiliğe engel olan, saldırgan günahkâra.

13. Kabaya sonra da soysuza.

14. O mal ve oğullar sahibi oldu diye.

15. Karşısında ayetlerimiz okunduğunda “öncekilerin masallarıdır” der.

16. Yakında biz onun burnu üzerine damga vuracağız.

17. Gerçek şu ki biz o bahçe sahiplerini sınadığımız gibi bunları da sınadık: Hani sabah vaktinde onu mutlaka devşireceklerine yemin etmişlerdi.

18. (İnşaallah diyerek, yeminlerinde) istisna da yapmıyorlardı.

19. Onlar uyurken, Rabbin tarafından bir kuşatıcı (ateş) bahçeyi sarıverdi.

20. Bahçeler bir anda kapkara kesildi.

21. Sabah vakti birbirlerine seslendiler.

22. Eğer mahsulü toplayacaksanız, erkenden yola çıkın!

23. Kendi aralarında fısıldaşarak yola koyuldular.

24. "Sakın bugün oraya bir yoksul girip yanınıza sokulmasın" diye.

25. (Yoksulları) alıkoymaya güçleri yetiyormuş gibi erkenden gittiler.

26. Fakat bahçeyi o halde gördüklerinde; “Biz mutlaka yolumuzu şaşırmış olmalıyız!” dediler.

27. Bilâkis biz, mahrum bırakıldık.

28. Onların en mu'tedil/insaflı olanı: "Ben size, keşke Allah’ı tesbih etseydiniz dememiş miydim?" dedi.

29. Onlar; “Rabbimizi tesbih ederiz. Şüphesiz biz, zalim kimseler imişiz.” dediler.

30. Karşılıklı olarak birbirlerini kınamaya başladılar.

31. Şöyle dediler: “Yazıklar olsun bize! Gerçekten biz azgın kişilermişiz!”

32. “Umulur ki, Rabbimiz bize bunun yerine daha iyisini verir. Çünkü biz artık Rabbimizi arzulayanlarız.”

33. İşte azap böyledir. Ahiret azabı ise elbette daha büyüktür. Keşke bilselerdi.

34. Şüphesiz Allah’a karşı gelmekten sakınanlar için Rableri katında Naîm Cennetleri vardır.

35. Biz hiç, Müslümanlarla suçluları bir tutar mıyız?

36. Ne oluyor size? Nasıl hüküm veriyorsunuz?

37. Yoksa sizin bir kitabınız var da ondan mı okuyorsunuz?

38. Onda, “Beğendiğiniz her şey sizindir” (diye mi yazılı?)

39. Yoksa; “Neye hükmederseniz o yerine getirilir.” diye kıyamete kadar geçerli olacak, size verilmiş yeminler/sözler mi var?

40. Sor onlara; hangileri bunun savunuculuğunu yapacak?

41. Yoksa onların ortakları mı var? Eğer doğru söyleyenler iseler o halde ortaklarını getirsinler.

42. Baldırın açılacağı o günde onlar secde etmeye davet edilecekler. Fakat buna güç yetiremezler.

43. Gözleri korku içinde, yüzlerini zillet bürümüştür. Oysa onlar, sağ salim iken secde etmeye çağrılmışlardı.

44. Artık beni ve bu sözü yalanlayanları baş başa bırak. Biz onları bilmeyecekleri bir yerden derece derece azaba yaklaştıracağız.

45. Onlara mühlet veriyorum. Çünkü benim tuzağım çok sağlamdır.

46. Yoksa sen onlardan bir ücret istiyorsun da onlar bu yüzden ağır bir borç yükü altına mı girmişlerdir?

47. Yoksa gayb onların yanındadır da onlar mı yazıyorlar?

48. Rabbinin hükmünü sabırla bekle! Balık sahibi/Yunus gibi olma! Hani o, dertli bir sesle Rabbine seslenmişti.

49. Şayet Rabbinden ona bir nimet yetişmemiş olsaydı, o mutlaka kınanmış bir hâlde ıssız bir yere atılacaktı.

50. Ancak Rabbi onu seçti ve onu salihlerden kıldı.

51. Kâfirler, o zikri işittikleri vakit neredeyse seni gözleriyle devireceklerdi. “O, kesinlikle bir delidir.” diyorlardı.

52. Oysa o (Kur'an) ancak alemler için bir öğüttür.

1. Gerçekleşecek olan kıyamet!

2. Nedir o gerçekleşecek olan kıyamet?

3. Gerçekleşecek olan kıyametin ne olduğunu sen ne bileceksin?

4. Semûd ve Âd kavimleri, yüreklerini hoplatacak olan büyük felaketi (kıyameti) yalanladılar.

5. Ama Semûd, şiddetli bir çığlık/ses ile helâk edilmişti.

6. Âd kavmine gelince, onlar da uğultulu ve dondurucu olan şiddetli bir rüzgârla helâk edildi.

7. O rüzgârı onlara yedi gece ve sekiz gün peşpeşe musallat kıldı. O kavmi o süre içinde içleri boşalmış hurma kütükleri imişler gibi yere yıkılmış görürdün.

8. Onlardan arta kalan bir şey görüyor musun?

9. Firavun da, ondan öncekiler de, altı üstüne gelen kasabalar halkı da hep hata işlediler.

10. Rablerinin elçisine isyan ettikleri için onları şiddetli bir yakalayışla yakaladı.

11. Doğrusu sular taştığı zaman sizi gemide biz taşımıştık.

12. Bunu sizin için bir öğüt kılalım ve anlayışlı kulaklar duysun diye.

13. Sûr’a tek bir üfürüşle üfürüldüğü zaman.

14. Yeryüzü ve dağlar kaldırılıp, tek çarpışla çarpılıp darmadağın edildiği zaman.

15. İşte o gün olacak olmuştur.

16. Gökyüzü yarılır ve artık o gün zayıf ve güçsüzdür.

17. Melekler, onun (göğün) etrafındadır. O gün Rabbinin arşını, bunların da üstünde sekiz (melek) yüklenir.

18. Siz o gün (hesap için) arz olunursunuz da hiçbir sırrınız gizli kalmaz.

19. İşte o vakit, kitabı kendisine sağından verilen kimse der ki: “Gelin, kitabımı okuyun!”

20. "Ben, zaten kesinlikle böyle bir hesapla karşılaşacağımı biliyordum." der.

21. Artık o hoşnut olduğu bir yaşayıştadır.

22. Yüksek bir Cennet'tedir.

23. Meyveleri çok yakındır.

24. Yiyin, için; afiyet olsun. Bu, geçmiş günlerde yaptıklarınızın sebebiyle (size bahşedilmiştir.)

25. Kitabı solundan verilen kimseler ise şöyle der: “Eyvah! Keşke kitabım verilmeseydi.''

26. "Hesabımın ne olduğunu hiç bilmeseydim."

27. "Keşke (ölüm işimi) bitirmiş olsaydı!"

28. "Malım da bana bir fayda vermedi."

29. "Saltanatım yok olup gitti."

30. Onu yakalayın da (ellerini boynuna) bağlayın.

31. Sonra da Cehennem'e atın!

32. Ardından da onu yetmiş arşın boyundaki bir zincire vurup sürükleyin!

33. Çünkü o, Yüce Allah’a iman etmiyordu.

34. Yoksulu yedirmeye teşvik etmiyordu.

35. Bugün onun için burada bir can yoldaşı da yoktur.

36. İrinden başka hiçbir yiyecek de yoktur.

37. O yemeği günahkârlardan başkası yemez.

38. Yemin ederim gördüklerinize.

39. Görmediklerinize de…

40. Şüphesiz o, çok değerli bir elçinin sözüdür.

41. O, bir şair sözü değildir. Ne kadar da az iman ediyorsunuz!

42. O, bir kâhin sözü de değildir. Ne de az düşünüyorsunuz!

43. Âlemlerin Rabbi tarafından indirilmiştir.

44. Eğer Peygamber bizim adımıza bazı sözler uydurmuş olsaydı;

45. Elbette onu sağ tarafından kıskıvrak yakalardık.

46. Sonra da onun can damarını kopartırdık.

47. Sizden hiç kimse de buna engel olamazdı.

48. Şüphesiz o, takva sahipleri için bir öğüttür.

49. Elbette biz, biliyoruz ki içinizden yalanlayanlar vardır.

50. Şüphesiz ki o kâfirler için bir pişmanlıktır.

51. Ve şüphesiz o, kesin bir gerçektir.

52. O halde sen, Yüce Rabbinin adını tesbih et!

1. İsteyen kimse inecek olan azabı istedi.

2. Kâfirler için onu (azabı) önleyecek hiç kimse yoktur.

3. (O azap) Yüksek dereceler sahibi olan Allah tarafındandır.

4. Melekler ve Ruh (Cebrâîl) ona süresi elli bin yıl olan bir günde yükselir.

5. Öyleyse sen de güzel bir sabırla sabret!

6. Doğrusu onlar, o günü çok uzak görüyorlar.

7. Oysa biz onu çok yakın görüyoruz.

8. O gün, gökyüzü erimiş yağ/maden (tortusu) gibi olur.

9. Dağlar ise saçılmış yünler gibi olacaktır.

10. Hiçbir yakın dost bir yakınını sormaz bile.

11. Onlar birbirlerine gösterilirler. Günahkâr kimse, o günün azabından (kurtuluş için) oğullarını fidye olarak vermek ister.

12. Eşini ve kardeşini.

13. Kendisini barındıran sülalesini.

14. Yeryüzünde olanların hepsini de. Sonra (ister ki) kendini kurtarsın.

15. Asla! Çünkü o alevli bir ateştir.

16. Deriyi yakıp kavurur.

17. (Hakka) Arkasını dönüp yüz çevireni çağırır.

18. Mal toplayıp biriktireni.

19. İnsan, çok hırslı olarak yaratılmıştır.

20. Kendisine fenalık dokunduğunda sızlanır, feryat eder.

21. Ona bir iyilik dokununca da cimrilik eder.

22. Ancak namaz kılanlar müstesna.

23. Onlar ki, namazlarını devamlı kılarlar.

24. Onların mallarında belli bir hak vardır.

25. İsteyene ve (istemekten utanıp) mahrum kalana.

26. Onlar hesap gününü tasdik ederler.

27. Onlar Rablerinin azabından korkarlar.

28. Gerçekten Rablerinin azabından güvende olunmaz.

29. Onlar, mahrem yerlerini/ırzlarını koruyan kimselerdir.

30. Ancak eşlerine ve sahip oldukları cariyelerine karşı müstesna. Çünkü onlar (bundan dolayı) kınanmazlar.

31. Bundan ötesini arayanlar, işte onlar haddi aşmış olanlardır.

32. Onlar, emanetlerine ve verdikleri sözlere riayet ederler.

33. Onlar, şahitliklerini (gerektiği gibi) yerine getirirler.

34. Onlar namazlarını aksatmadan gereği gibi kılarlar.

35. İşte onlar, Cennetler'de ağırlanacaklardır.

36. O kâfirlere ne oluyor ki, sana doğru koşuyorlar?

37. Sağdan soldan, bölük bölük.

38. Yoksa onların her biri Nâim Cennet'ine konulacağını mı umuyor?

39. Asla! Biz onları bildikleri o şeyden yarattık.

40. Hayır, doğuların ve batıların Rabbine yemin ederim ki mutlaka biz güç yetirenleriz.

41. Onların yerlerine kendilerinden daha hayırlılarını getirmeye. Ve bizim önümüze geçilemez.

42. Bırak onları; kendilerine söz verilen gün gelinceye kadar dalıp oynasınlar!

43. O gün onlar sanki dikilmiş putlara süratle gidiyorlarmış gibi kabirlerinden hızlıca çıkarlar.

44. Gözleri yere yıkılmış, (yüzlerini) zillet bürümüştür. İşte bu, onlara söz verilen gündür!

1. Şüphesiz biz Nûh’u kavmine; “Kendilerine elem dolu bir azap gelmeden önce kavmini uyar!” diye gönderdik.

2. Dedi ki: "Ey kavmim! Ben, sizin için açık bir uyarıcıyım.''

3. "Allah’a ibadet edin, ondan sakının ve bana itaat edin.''

4. Ta ki günahlarımızdan bir kısmını mağfiret buyursun ve sizi belli bir süreye kadar geciktirsin. Şüphesiz ki Allah’ın takdir ettiği vakit geldi mi geri bırakılmaz. Keşke bilseydiniz.

5. Dedi ki: “Rabbim! Ben kavmimi gece gündüz davet ettim.''

6. "Davetim onların kaçmasından başka bir şeyi artırmadı."

7. Doğrusu ben onları bağışlaman için her davet edişimde, onlar parmaklarını kulaklarına tıkadılar, örtülerini başlarına çektiler, direttiler ve kibirlendikçe kibirlendiler.

8. Sonra, ben onları açıktan açığa davet ettim.

9. Sonra onları açıktan açığa da, gizli gizli de davet ettim.

10. Onlara dedim ki: "Rabbinizden bağışlanma dileyin. Çünkü O, çok bağışlayıcıdır.''

11. Gökten size bol bol yağmur yağdırsın.

12. Sizi, mallar ve oğullarla desteklesin; sizin için bahçeler var etsin, ırmaklar akıtsın.

13. Size ne oluyor da Allah için bir vakar (saygınlık, büyüklük) ummuyorsunuz?

14. Oysa O, sizi aşamalar halinde yarattı.

15. Allah’ın yedi göğü kat kat nasıl yarattığını görmüyor musunuz?

16. Onların içinde Ay’a bir ışık vermiş, Güneş'i de bir kandil yapmıştır.

17. Allah sizi bir bitki gibi topraktan bitirmiştir.

18. Sonra sizi oraya geri döndürecek ve tekrar oradan çıkaracaktır.

19. Allah sizin için yeryüzünü bir döşek kıldı.

20. Geniş yollarında gezip dolaşmanız için.

21. Nûh: "Rabbim! Onlar bana isyan ettiler. Malı ve evladı kendisine hüsrandan başka bir şey artırmayan kimseye uyup, tabi oldular." dedi.

22. "Ve büyük bir tuzak kurdular.''

23. Ve; "Sakın ilahlarınızı bırakmayın! Sakın Ved’i, Suvâ’yı, Yeğûs’u, Yeûk’u ve Nesr’i bırakmayın!" dediler.

24. Birçoklarını saptırdılar. Sen de o zalimlerin sapıklıklarından başka bir şeylerini artırma.

25. Günahlarından dolayı suda boğuldular ve ateşe atıldılar. Kendilerine Allah dışında bir yardımcı da bulamadılar.

26. Nûh dedi ki: "Rabbim! Yeryüzünde dolaşan tek bir kâfir bile bırakma!''

27. "Eğer onları bırakırsan, senin kullarını yoldan çıkarırlar ve yalnızca ahlâksız, kâfir insanlar dünyaya getirirler."

28. "Rabbim! Beni bağışla! Anamı, babamı ve iman ederek evime giren erkek ve kadın Mü'minleri de. Zalimlerin de ancak helâkini arttır."