58. hizb

1. De ki: "Cinlerden bir topluluğun dinleyip şöyle dediği bana vahyedildi: Biz, hayrete düşüren Kur'an dinledik."

2. Doğru yola hidayet ediyor, biz ona iman ettik. Rabbimize hiç kimseyi ortak tutmayacağız.

3. Rabbimizin azameti çok yücedir. O, eş ve çocuk edinmemiştir.

4. Doğrusu bizim beyinsiz olanımız (İblis), Allah hakkında pek aşırı yalanlar uyduruyormuş.

5. “Biz, insanların ve cinlerin Allah hakkında yalan söylemeyeceklerini zannederdik."

6. Şu da gerçek ki, insanlardan bazı kimseler cinlerden bazı kimselere sığınırlardı da onların taşkınlıklarını arttırırlardı.

7. Onlar da sizin zannettiğiniz gibi Allah’ın hiç kimseyi yeniden diriltemeyeceğini sanmışlardı.

8. Doğrusu biz (cinler) göğü yokladık, fakat onu güçlü bekçilerle, alev hüzmeleriyle (yıldızlarla) doldurulmuş bulduk.

9. Hâlbuki (daha önce) biz onun bazı kısımlarında (haber) dinlemek için oturacak yerler (bulup) oturuyorduk. Şimdi kim dinlemek istese onu gözeten bir alev yakalıyor.

10. Gerçekten bilmiyoruz. Yeryüzünde olanlara bir kötülük mü murat edildi? Yoksa Rableri onlara bir hayır mı diledi?

11. Şüphesiz bizim içimizde salih olanlar da vardır, salih olmayanlar da vardır. Her birimiz ayrı ayrı yollara ayrılmışız.

12. Biz, şüphesiz Allah'ı yeryüzünde asla aciz bırakamayacağımızı, kaçmak suretiyle de onu hiçbir şekilde aciz kılamayacağımızı anladık.

13. Doğrusu biz, o hidayeti (Kur'an'ı) işitince ona iman ettik. Kim Rabbine iman ederse, artık bir kayıptan ve haksızlığa uğramaktan korkmaz.

14. Bizden Müslüman olanlar da var, haksızlık edenler de (sapmış olanlar da) var. Müslüman olanlar, işte onlar doğru yola yönelenlerdir.

15. Doğru yoldan sapanlara gelince, onlar Cehennem'e odun olacaklardır.

16. Eğer onlar, doğru yolda istikamet üzere olsalardı, onlara bol bol su verirdik.

17. Bununla onları imtihan ederiz. Kim de Rabbinin zikrinden yüz çevirirse, onu çok ağır bir azaba sokar.

18. Mescitler Allah’ındır. O halde Allah ile birlikte başkasına dua/ibadet etmeyin.

19. Nitekim Allah’ın kulu, ona dua/ibadet için ayağa kalktığında (Kur'an dinlemek için) az kalsın üzerine toplanıp doluşurlardı.

20. De ki: “Ben ancak Rabbime dua ederim ve O'na hiçbir şeyi ortak koşmam.''

21. De ki: “Benim size bir zarar vermeye de, sizi doğru yola iletmeye de gücüm yetmez.''

22. De ki: "Beni kimse Allah'a karşı savunamaz ve ben O'ndan başka bir sığınak bulamam."

23. (Benim görevim) ancak Allah'tan (gönderilenleri) ve (tebliğ olunması emrolunanları) tebliğ etmektir. Kim Allah’a ve elçisine karşı gelirse, onun için içinde ebedî kalacağı Cehennem ateşi vardır.

24. Sonunda, kendilerine söz verileni gördükleri zaman, kimin yardımcısının daha güçsüz ve sayısının daha az olduğunu bileceklerdir.

25. De ki: "Size vadedilen yakın mı? Yoksa Rabbim onu uzak mı kıldı, bilmiyorum."

26. O, gaybı bilendir. Hiç kimseye gaybını bildirmez.

27. Ancak elçileri içinde razı olduğu başka. Çünkü O, bunun önünde ve ardında gözleri önündedir.

28. Böylece onların (peygamberlerin), Rablerinin gönderdiklerini hakkıyla tebliğ ettiklerini bilsin. (Allah) Onların üzerinde olup bitenleri çepeçevre kuşatmış ve her şeyi bir bir saymıştır (kaydetmiştir).

1. Ey örtüsüne bürünmüş olan!

2. Gece kalk, ancak birazı dışında.

3. Yarısı kadar yahut ondan biraz eksilt.

4. Yahut buna biraz ekle. Kur’an’ı ağır ağır, tane tane oku.

5. Doğrusu Biz, sana, taşıması ağır bir söz vahyedeceğiz.

6. Gerçekten, gece kalkışı etki bakımından daha kuvvetli ve okuma bakımından da daha sağlamdır.

7. Gündüz ise senin için uzun bir uğraş vardır.

8. Rabbinin ismini zikret ve her şeyden kendini çekerek yalnızca O'na yönel.

9. O, doğunun da batının da Rabbidir. O’ndan başka (hak) bir ilah da yoktur. Öyleyse O'nu vekil edin.

10. Onların söylediklerine katlan ve onlardan güzel bir şekilde ayrıl.

11. Yalanlayan o nimet sahipleri ile beni başbaşa bırak ve onlara azıcık mühlet ver.

12. Çünkü bizim yanımızda ağır bukağılar ve yakıcı bir ateş var.

13. Boğazı tıkayan bir yiyecek ve acı veren bir azap vardır!

14. O günde yer ve dağlar sarsılır, dağlar da yığılarak akıp dağılan kum gibi olur.

15. Biz, Firavun’a bir rasûl gönderdiğimiz gibi size de üzerinize şahit olacak bir rasûl gönderdik.

16. Firavun, rasûle karşı çıktı. Biz de onu müthiş bir şekilde yakaladık.

17. Eğer küfredecek olursanız, çocukların saçlarını ağartan bir günde, siz kendinizi nasıl koruyacaksınız?

18. O günün dehşetiyle gökyüzü yarılacak, O'nun vaadi mutlaka yerine gelecektir.

19. Şüphesiz bunlar bir öğüttür. Kim dilerse Rabbine ulaştıran bir yol tutar.

20. Şüphesiz Rabbin biliyor ki, gerçekten sen gecenin üçte ikisinden daha azı ve (bazen) yarısı ve (bazen de) üçte biri kadar (namaz için) kalkıyorsun. Beraberinde bulunanlardan (ashâbından) bir topluluk da (böyle yapıyor). Geceyi ve gündüzü Allah takdir eder. O sizin, bunu sayamayacağınızı (buna güç yetiremeyeceğinizi) bildiği için sizi bağışladı. Öyleyse Kur’an’dan (bildiğiniz) kolayınıza geleni okuyun. İçinizden hasta olacakları, bir kısmınızın yeryüzünde dolaşıp Allah’ın rızkını arayacağını, diğerlerinin Allah yolunda savaşacağını da bilmektedir. Öyleyse ondan kolayınıza geleni okuyun, namazı ikame edin, zekâtı verin ve Allah’a güzel bir borç (ile borç) verin. Kendiniz için hayır olarak (dünyada) ne sunarsanız; onu Allah katında daha iyi, daha büyük bir mükâfat ile (karşılık verilmiş) bulursunuz. Allah’tan bağışlanma dileyin. Şüphesiz Allah; çok bağışlayıcıdır, çok merhametlidir.

1. Ey elbisesine bürünen!

2. Kalk ve uyar!

3. Rabbini tekbir et (yücelt).

4. Elbiseni de temizle/Rabbini tekbir et (yücelt).

5. Pisliklerden de uzak dur!

6. (Yaptığını) çok görerek minnet etme!

7. Rabbin için sabret!

8. Sûr’a üflendiği zaman.

9. İşte o gün, çok zor bir gündür.

10. Kâfirler için hiç kolay değildir.

11. Beni, yarattığım kişiyle baş başa bırak.

12. Ona ardı arkası kesilmeyen bir servet verdim.

13. Gözlerinin önünde duran oğullar verdim.

14. Kendisi için (dünya nimetlerini) yaydıkça yaydım.

15. Daha da artırmamı umuyor.

16. Asla! Çünkü o ayetlerimize karşı çok inatçıdır.

17. Onu sarp bir yokuşa zorlayıp süreceğim.

18. Çünkü o; düşündü, ölçtü, biçti.

19. Kahrolası nasıl da ölçtü, biçti!

20. Sonra (yine o) kahrolası, nasıl (da) ölçtü, biçti!

21. Sonra şöyle bir baktı.

22. Sonra da kaşlarını çatıp, surat astı.

23. Sonra da arkasını dönüp büyüklendi.

24. Ve şöyle dedi: Bu sadece öğretilegelen bir sihirdir.

25. "Bu, insan sözünden başka bir şey değildir.''

26. Ben onu Sekar’a (Cehennem'e) sokacağım.

27. Sekar’ın ne olduğunu bilir misin sen?

28. O geride bir şey koymaz ve bırakmaz.

29. İnsan derisini yakıp kavurur.

30. Üzerinde on dokuz (melek) vardır.

31. Biz; kendilerine kitap verilenler kesin bir bilgiyle inansın, iman edenlerin imanları artsın, kendilerine kitap verilenler ile iman edenler şüpheye kapılmasın, kalplerinde bir hastalık olanlar ile küfre sapanlar da, “Allah, bu örnekle (on dokuz sayısı ile) neyi anlatmak istedi?” desin diye o ateşin koruyucularını meleklerden başkasını kılmadık ve onların sayısını da kâfirler için yalnızca bir fitne/imtihan yaptık. Allah; dilediğini işte böyle saptırır, dilediğine de hidayet eder. Rabbinin ordularını kendisinden başkası bilemez. Bu, insanlar için bir öğütten başka bir şey değildir.

32. Hayır! And olsun Ay’a!

33. Dönüp gittiği zaman geceye,

34. Ve ağarmakta olan sabaha,

35. Şüphesiz o (Sekar), büyük (musibetlerden) biridir.

36. İnsanlar için bir uyarıcıdır.

37. Sizden ileri gitmek ya da geri kalmak isteyen kimseler için.

38. Her nefis kazandığına karşılık bir rehindir.

39. Ancak Ashab-ı Yemin (sağ ehli) başkadır.

40. (Onlar) cennetlerdedirler. Birbirlerine sorarlar.

41. Suçlulardan.

42. “Sizi Sekara/Cehennem'e sokan nedir?''

43. Onlar derler ki; "Biz namaz kılan kimseler değildik."

44. “Yoksulları da doyurmazdık.''

45. "(Batıla) Dalanlarla beraber biz de dalıp gitmiştik."

46. “Hesap gününü de yalanlıyorduk.''

47. “Nihayet ölüm bize gelip çatıncaya dek.''

48. Artık şefaat edenlerin şefaatleri onlara yarar sağlamaz.

49. Öyleyse onlara ne oluyor da öğütten yüz çeviriyorlar?

50. Onlar adeta ürkütülmüş yaban eşekleri gibidir.

51. Aslandan ürküp, kaçan.

52. Hayır; her biri önüne açılıvermiş sahifeler verilmesini ister.

53. Asla! Doğrusu onlar ahiretten korkmuyorlar.

54. Hayır! Şüphesiz o (Kur'an) ancak bir öğüttür.

55. Artık dileyen kimse ondan öğüt alır.

56. Allah dilemedikçe onlar öğüt almazlar. Kendisinden korkulmaya layık olan da, bağışlayıcı olan da O’dur.

1. Kıyamet gününe yemin ederim.

2. Sürekli kendini kınayan nefse yemin ederim.

3. İnsan biz onun kemiklerini asla toplayıp, bir araya getirmeyeceğimizi mi zanneder?

4. Aksine onun parmak uçlarını bile yaratıp düzenlemeye gücümüz yeter.

5. Ancak insan, önündeki (ahireti inkâr ederek) fücurla (günah işlemek) ister.

6. "Kıyamet günü ne zaman?" diye sorar.

7. Göz dehşetle kamaştığı zaman.

8. Ay tutulduğu zaman.

9. Güneş ve Ay bir araya getirildiği zaman.

10. (O gün) insan: "Bugün kaçacak yer nerede?" der.

11. Hayır! Hiçbir sığınacak yer yoktur.

12. O gün varıp durulacak yer Rabbinin huzurudur.

13. O günde insana önden yolladığı şeyler ile geride bıraktığı şeyler haber verilir.

14. Doğrusu insan, kendi aleyhine bir şahittir.

15. İsterse bütün mazeretlerini ortaya döksün.

16. (Ey Muhammed!) Onu (vahyi) çarçabuk almak için dilini kımıldatma.

17. Şüphesiz onu toplamak (senin kalbine yerleştirmek) ve onu okutmak bize aittir.

18. O halde, biz onu okuduğumuz zaman onun okunuşuna uy.

19. Sonra onu açıklamak yine bize aittir.

20. Hayır! Siz, acil olanı/dünyayı seviyorsunuz.

21. Ahireti ise bırakıyorsunuz.

22. Yüzler vardır ki, o gün ışıl ışıl parıldayacaktır.

23. Rabbine bakar. (O'nu göreceklerdir)

24. O gün birtakım yüzler de asıktır.

25. Bel kemiklerini kıran bir felakete uğratılacaklarını anlarlar.

26. Hayır! Can, köprücük kemiğine dayandığı zaman.

27. Hayır! Can boğaza dayandığı zaman.

28. Anlar ki, bu bir ayrılış.

29. Ayakları birbirine dolaştığında.

30. O gün varacakları yer, yalnız Rabbinin huzurudur.

31. Tasdik etmemiş ve namaz kılmamıştı.

32. Fakat yalanlamış ve yüz çevirmiş.

33. Sonra da çalım satarak ailesine gitmişti.

34. “Bu azap sana layıktır, layık!"

35. "Evet! Layıktır sana, layık!” denilecek.

36. Yoksa insan, başı boş bırakılacağını mı sanıyor?

37. O akıtılan meniden bir nutfe değil miydi?

38. Sonra alaka olmuş, Allah onu yaratmış ve düzenlemişti.

39. Ondan da iki eşi, erkek ve dişiyi var etmişti.

40. Bunu yapanın ölüleri diriltmeye gücü yetmez mi?

1. İnsan (henüz) anılır bir şey değilken (yaratılmamışken) üzerinden uzunca bir zaman geçti.

2. Biz, insanı katışık nutfeden yarattık. Onu imtihan edelim diye kendisini işitir ve görür kıldık.

3. Biz ona yolu gösterdik. İster şükreder, ister kâfir olur.

4. Elbette biz; kâfirlere zincirler, halkalar ve alevli Cehennem hazırladık.

5. İyiler ise katkısı kâfur olan içecekler dolu bir kadehten içerler.

6. (O) Allah’ın kullarının kendisinden içtikleri ve diledikleri gibi akıttıkları bir pınardır.

7. Onlar adakları yerine getirirler ve kötülüğü yaygın bir günden korkarlar.

8. Yemeğe olan sevgilerine rağmen yoksula, yetime ve esire yemek yedirirler.

9. Biz, sizi sadece Allah yüzü/rızası için doyuruyoruz. Sizden bir karşılık ve teşekkür beklemiyoruz.

10. "Doğrusu biz, suratların asılacağı korkunç şiddetli bir günde Rabbimizden korkarız."

11. Bundan dolayı Allah da bugünün şerrinden onları korur ve onlara bir güzellik, bir sevinç verir.

12. Sabretmeleri sebebi ile de onları cennetle ve ipek ile mükâfatlandırır.

13. Orada koltuklara kurulurlar. Ne yakıcı bir Güneş, ne de dondurucu bir soğuk görürler.

14. Gölgeleri kendilerine yakındır. Devşirilecek meyveleri de eğdirildikçe eğdirilmiştir.

15. Çevrelerinde ise gümüş kaplar ve billur kâseler dolaştırılır.

16. Gümüşten billur kâseler... (Hizmetçiler) Onların ihtiyaçlarına göre ölçülerini belirlemiştir.

17. Onlara orada karışımı zencefil olan bir kadehten içirilir.

18. Orada Selsebil adı verilen bir pınar da vardır.

19. Yanlarında ölümsüz gençler dolaşır; onları gördüğünde saçılmış birer inci sanırsın.

20. Nereye bakarsan orada pek çok nimetler ve büyük bir saltanat görürsün.

21. Üzerlerinde yeşil ipekli ve parlak atlastan elbiseler vardır. Gümüş bilezikler takınmışlardır. Rableri onlara tertemiz bir içecek içirmiştir.

22. İşte bu, sizin için bir ödüldür. Sizin çalışmanızın karşılığıdır.

23. Şüphe yok ki, Kur’an’ı sana elbette biz indirdik, biz!

24. O halde Rabbinin hükmüne sabret ve onlardan hiçbir günahkâra ve kâfire de itaat etme!

25. Sabah, akşam Rabbinin adını zikret.

26. Geceleri de ona secde et ve geceleyin uzun (bir süre) onu tesbih et.

27. Onlar; acele olanı (dünyayı) istiyorlar, ağır (çetin) günü arkalarına bırakıyorlar.

28. Onları biz yarattık ve yaratılışlarını iyiden iyiye pekiştirdik. Dilediğimiz zaman da onları benzerleriyle değiştiririz.

29. Şüphesiz bu bir öğüttür. Dileyen kimse Rabbine giden yolu tutar.

30. Allah dilemedikçe siz dileyemezsiniz. Şüphesiz Allah; her şeyi bilendir, Hakîm'dir.

31. Dilediğini rahmetine sokar. Zalimlere de acı bir azap hazırlamıştır.

1. Yemin olsun, ardı ardına gönderilenlere.

2. Şiddetle esip savuranlara.

3. Yaydıkça yayanlara.

4. Ayırdıkça ayıranlara.

5. Zikri getirip, bırakanlara.

6. Gerek özür için olsun, gerek uyarı için.

7. Şüphe yok ki, size vaadedilen mutlaka gerçekleşecektir.

8. Yıldızların ışığı söndüğü zaman.

9. Gök yarıldığında.

10. Dağlar parçamparça olup savrulduğunda.

11. Peygamberlere ümmetleri hakkında şahitlik vakitleri bildirildiği zaman.

12. Bu, hangi güne ertelenmiş?

13. Ayrım (hüküm) gününe (ertelenmiştir).

14. Hüküm gününün ne olduğunu sen ne bileceksin?

15. O gün vay yalanlayanların haline!

16. Biz, öncekileri helak etmedik mi?

17. Sonra arkadan gelenleri de onların arkasına takacağız.

18. Biz, günahkârlara işte böyle yaparız.

19. O gün vay yalanlayanların haline!

20. Sizi basit bir sudan yaratmadık mı?

21. Ve onu sağlam bir yere yerleştirmedik mi?

22. Belli bir süreye kadar.

23. Buna gücümüz yeter. Ne güzel güç yetirenleriz.

24. O gün yalanlayanların vay haline!

25. Biz, yeryüzünü bir toplanma yeri kılmadık mı?

26. Diri olanları da, ölü olanları da.

27. Orada yüksek dağlar yaratıp size tatlı su içirmedik mi?

28. O gün yalanlayanların vay haline!

29. Yalanlamış olduğunuza (azaba) doğru yürüyün bakalım!

30. Üç kollu (ateşin) gölgesine doğru yürüyün!

31. Ne gölgelendirir, ne alevden korur.

32. O, her biri saraylar gibi olan kıvılcımlar saçar.

33. Her biri sarı develer gibidir.

34. O gün yalanlayanların vay haline!

35. Bu, onların konuşamayacakları bir gündür.

36. Onların özür dilemelerine dahi izin verilmez.

37. O gün yalanlayanların vay haline!

38. Bu, ayırma (hüküm) günüdür. Sizi ve evvelkileri bir araya toplarız.

39. Eğer bir tuzağınız varsa, haydi bana karşı tuzak kurun!

40. O gün, yalanlayanların vay haline!

41. Şüphesiz ki takva sahipleri, gölgelerde pınar başlarındadır.

42. Ve canlarının çekip-arzu ettiği meyveler (arasındadırlar).

43. Yaptığınız ameller sebebi ile afiyetle yiyin, için.

44. Biz, iyilik yapanları işte böyle ödüllendiririz.

45. O gün yalanlayanların vay haline!

46. Yiyin ve biraz yararlanın; muhakkak ki siz günahkârlarsınız.

47. O gün, yalanlayanların vay haline!

48. Onlara; “Rükû edin!” denildiği zaman rükû etmezlerdi.

49. O gün yalanlayanların vay haline!

50. Onlar bundan (Kur'an'dan) sonra artık hangi söze iman edecekler?