Sahâbî ve sahâbiye isimleri
Peygamberimizin ﷺ sahâbî ve sahâbiyelerinin taşıdığı isimler; sayfaları rivayet ettikleri hadislere bağlanır.
88 isim Alfabetik sırala
- Rumeysaرُمَيْصَاء Enes’in annesi Ümmü Süleym’in lakabı; Arapların sönük bir yıldıza verdiği ad
- Eymenأَيْمَن “Uğurlu, mübarek” ve “sağ taraftaki”
- Ömerعُمَر “Hayat, uzun ömür”; İslam’ın ikinci halifesinin adı
- Osmanعُثْمَان Eski bir Arap ismi: toy kuşunun yavrusu; bazı dilcilere göre yılan yavrusu
- Esmaأَسْمَاء “Güzel yüzlü” ya da “isimler”: anlamı eski dilcilerden beri tartışmalı
- Ümmühanأُمّ هَانِئ “Hâni’nin annesi”: Peygamber’in ﷺ amcakızının künyesi, Türkiye’de isim olmuş
- Enesأَنَس “Ünsiyet, dostluk”; insanı rahatlatan ve yalnızlığı gideren yakınlık
- Zeydزَيْد “Artış, fazlalık”; Kur’an’da adı geçen tek sahâbî
- Afraعَفْرَاء “Kum rengine çalan beyaz”; ceylan için söylenir
- Aliعَلِيّ “Yüce, yüksek, şerefli”
- Sümeyyeسُمَيَّة Yücelik ve gökyüzü kökünden (s-m-v) eski bir küçültme ismi; İslam’ın ilk şehidesinin adı
- Üsameأُسَامَة “Aslan”: klasik Arapçada aslanın özel adlarından biri
- Hamzaحَمْزَة Dilcilere göre “aslan”; güç ve sağlamlık
- Üseydأُسَيْد “Aslan yavrusu”; esed (“aslan”) kelimesinin küçültmesi
- Huzeyfeحُذَيْفَة Eski bir Arap ismi; Hicaz’ın küçük siyah koyunu hazefe ile ilişkilendirilen bir küçültme; anlamı kesin değil
- Übeyأُبَيّ Eb (“baba”) kelimesinin küçültme biçimi; eski bir Arap ismi
- Abdurrahmanعَبْد الرَّحْمَن “Rahmân’ın kulu”, Allah’ın en sevdiği iki isimden biri
- Bilalبِلَال “Islatan, serinlik veren”; susuzluğu gideren su; İslam’ın ilk müezzini
- Ebubekirأَبُو بَكْر “Genç devenin babası” anlamında bir künye; ilk halifenin künyesi
- Firuzeفَيْرُوز “Firuze”; Farsça pîrûz, “muzaffer”
- İmranعِمْرَان Hz. Meryem’in babasının adı; 3. sûre “İmrân ailesi” adını taşır
- Talhaطَلْحَة “Akasya ağacı”: Arap çölünün büyük, dikenli ağacı
- Ukbeعُقْبَة “Nöbet, sıra”; ardından gelme ve sonuç bildiren kökten
- Ammarعَمَّار “İmar eden, hayat veren”; imanında sağlam kişi
- Halidخَالِد “Ebedî, kalıcı”, baki kalan
- Muazمُعَاذ “Korunan”, kendisine sığınak verilen kişi
- Şifaشِفَاء “Şifa”, sağlığa kavuşma ve gönül ferahlığı
- Umeyrعُمَيْر Amr veya Ömer isminin küçültmesi: “küçük ömür”, uzun ömür dileği
- Abbasعَبَّاس “Heybetli bakışlı aslan”, abese (“kaşlarını çatmak”) fiilinden
- Amirعَامِر “İmar eden, şenlendiren”; mamur, bayındır
- Lübabeلُبَابَة Her şeyin “özü, en iyi kısmı”
- Musabمُصْعَب “Ehlileştirilmemiş damızlık deve”; hiç binilmeden serbest bırakılan erkek deve
- Ubadeعُبَادَة İbadet (ibâde) kökü olan ʿ-b-d’den eski bir Arap ismi
- Ziyadزِيَاد “Artış, fazlalık, bolluk”
- İkrimeعِكْرِمَة “Dişi güvercin”, dilcilerin açıklamasına göre
- Malikمَالِك “Sahip olan”, bir şeye malik olan kişi
- Numanنُعْمَان Eski Arapçada “kan”; İslam öncesi Arabistan’da bir kral ismi
- Selmaسَلْمَى Barış kökünden (s-l-m) eski bir Arap ismi; “huzurlu, esen”
- Urveعُرْوَة “Kulp, tutamak”; mecazen insanın tutunduğu sağlam dayanak
- Yasirيَاسِر “Kolaylaştıran, yumuşak huylu”
- Zübeyrزُبَيْر Zebr kelimesinin küçültmesi: “güç, sağlamlık”; “demir kütlesi” anlamındaki zübre ile aynı kökten
- Adiyعَدِيّ “Hücuma ilk atılanlar”; eski bir Arap kabile adı
- Akilعَقِيل “Akıllı, aklını kullanan”, akıl (ʿakl) kelimesinden
- Amrعَمْرو “Hayat, ömür”: uzun yaşaması dileğiyle verilen isim
- Asımعَاصِم “Koruyan”, kötülükten alıkoyan ve muhafaza eden
- Atikeعَاتِكَة “Güzel kokuya bürünmüş”; dilcilere göre “saf, soylu” da
- Bereketبَرَكَة “Bereket”, Allah’tan gelen bol hayır
- Beşirبَشِير “Müjdeci, müjde getiren”; Kur’an’da Peygamber’in ﷺ vasfı
- Cabirجَابِر “Kırığı saran”, teselli eden ve ayağa kaldıran
- Caferجَعْفَر “Dere, küçük ırmak”
- Cemileجَمِيلَة “Güzel”, güzellik (cemâl) kökünden
- Cerirجَرِير “Yular”: devenin boynuna geçirilen deri ip
- Ebu Hureyreأَبُو هُرَيْرَة “Kedi yavrusunun babası” anlamında bir künye; en çok hadis rivayet eden sahâbînin künyesi
- Evsأَوْس Dilcilere göre “bağış” ve “kurt”; Ensar’dan bir kabilenin adı
- Fahiteفَاخِتَة “Kumru, halkalı güvercin”, sesi tatlı kuş
- Habbabخَبَّاب h-b-b kökünden eski bir Arap ismi; hızlı yürüyüşü (habeb) çağrıştırır
- Habibحَبِيب “Sevgili, aziz”; aynı zamanda “seven, dost”
- Habibeحَبِيبَة “Sevgili, gönle yakın”
- Hakimحَكِيم « Hikmet sahibi, bilge »
- Hansaخَنْسَاء “Kısa ve ucu hafif kalkık burunlu”, ceylanın sıfatı; büyük şair Hansâ’nın adı
- Harisحَارِث “Çiftçi”, toprağı süren ve geçimini kazanan
- Hariseحَارِثَة Hâris isminin -e ekli biçimi: “toprağı süren, çiftçi”
- Hassanحَسَّان “Çok güzel”, çokça iyilik eden
- Havleخَوْلَة İbnü’l-A‘râbî’ye göre “ceylan”; İslam öncesinden beri şiirlerde anılan bir isim
- Hindهِنْد Eski bir Arap ismi: “yüz deve” ve Hindistan’ın adı
- Hişamهِشَام “Cömertlik”; misafire ikram edilen ufalanmış ekmeği çağrıştıran bir kökten
- Hubeybخُبَيْب h-b-b kökünden eski bir küçültme ismi; hızlı yürüyüşü (habeb) çağrıştırır
- Kabكَعْب “Topuk, aşık kemiği”; mecazen şan ve yüksek mertebe
- Kaysقَيْس Dilcilere göre “güç, şiddet”; büyük Arap kabilelerinin adı
- Mikdadمِقْدَاد “Güçle yaran, kesen”; “yarmak” anlamındaki k-d-d kökünden
- Muaviyeمُعَاوِيَة “Karşılıklı ulumak” anlamındaki âvâ fiilinden eski bir isim; Kâmûs’a göre tilki yavrusu
- Nesibeنُسَيْبَة “Soylu, akraba”; nesîbe kelimesinin küçültmesi
- Rafiرَافِع “Yükselten”, yukarı kaldıran ve yücelten
- Rubeyyiرُبَيِّع “Küçük bahar”, rebî‘ kelimesinin küçültmesi
- Rüfeydeرُفَيْدَة “Küçük yardımcı, destek”; yardım ve bağış kökünden
- Sabitثَابِت “Sağlam, sebatkâr, sarsılmaz”
- Sadسَعْد “Mutluluk, talih, uğur”; uğursuzluğun karşıtı
- Saidسَعِيد “Mutlu, bahtiyar”, ahirette saadete eren
- Salimسَالِم “Sağ salim, esen”; her türlü kötülükten korunmuş
- Sehlسَهْل “Kolay, yumuşak”; ova, düz arazi
- Sehleسَهْلَة “Kolay, yumuşak”, dağın karşıtı olan ova gibi
- Selmanسَلْمَان “Esen, selamette olan, korunmuş”; selâm kökünden
- Süheybصُهَيْب “Kızıl saçlı küçük”; kumral-kızıl anlamındaki ashab’ın küçültmesi
- Süheylسُهَيْل Sehl (“kolay, yumuşak”) kelimesinin küçültmesi; Süheyl yıldızının adı
- Temimتَمِيم “Tam, kusursuz”; ayrıca “güçlü, sağlam”
- Vailوَائِل “Sığınıp kurtulan”
- Velidوَلِيد “Yeni doğmuş çocuk”
- Yezidيَزِيد “Artar, çoğalır”: isim olmuş bir fiil