Kelimenin Kur’an’daki okunuşu: Mahmud Halil el-Husari, Bakara 2:256.
İslam’da Urve
Sakîf kabilesinden Urve b. Mes‘ûd, Hudeybiye’de Kureyş adına görüşmeye geldi; dönüşünde Kayser’in, Kisrâ’nın ve Necâşî’nin huzuruna çıktığını, fakat ashabının Muhammed’e ﷺ gösterdiği saygıyı hiçbir hükümdara gösterilirken görmediğini söyledi (Buhârî, 2731). Peygamber ﷺ, İsa’ya en çok benzeyen kişinin o olduğunu bildirmiştir (Müslim, 167). Müslüman olduktan sonra kavmini İslam’a çağırırken Tâif’te onlar tarafından öldürüldü.
Urve isminin anlamı ve kökeni
Urve, kova veya testinin kulpu, bir şeyin tutulup kaldırıldığı halka demektir (ʿ-r-v kökü). Dilciler, kışın yaprağını dökmeyen ve her şey kuruduğunda sürülerin otlandığı ağaçlara da urve derler. Kur’an kelimeyi mecazi anlamda kullanır: Allah’a iman eden kişi “kopmayan sağlam bir kulpa (el-urvetü’l-vüskâ) yapışmıştır” (2:256). İsim böylece güvenilir bir dayanağı, insanın tutunduğu şeyi çağrıştırır.
Dinde zorlama yoktur. Hak yol, bâtıl yoldan ayrılmıştır. Kim tâğûtu inkâr eder, Allah'a iman ederse, kopması mümkün olmayan en sağlam kulpa tutunmuş olur. Allah, hakkıyla işiten ve hakkıyla bilendir.