حَبِيبَة
Kız Arapça kökenli Ḥabība
Sahâbiye“Sevgili, gönle yakın”
Mü’minlerin annesi Ümmü Habîbe Remle bint Ebû Süfyân künyesini kızı Habîbe’den almıştır. Sahâbiyelerden Medineli Ensar’dan Habîbe bint Sehl hadis rivayet etmiştir. Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: “İki söz vardır ki Rahmân’a sevimli (habîbetân), dile hafif, mizanda ağırdır: Sübhânallāhi ve bi-hamdihî, Sübhânallāhi’l-azîm” (Buhârî, 7563).
Habîbe, sevgi (hub, mahabbet) anlamındaki h-b-b kökünden gelen habîb (“sevilen, sevgili”) kelimesinin dişilidir. Kelime hem sevilen kadını hem de candan dostu ifade eder ve Arapçada gündelik bir sevgi sözü olarak yaşar (habîbetî, “sevgilim”). İsim Mağrib’de, Batı Afrika’da ve Türkiye’de (Habibe) yaygındır; mü’minlerin annesi Ümmü Habîbe’nin künyesini de hatırlatır.
Habibe ismi Kur’an’da aynen geçmez, ancak kökü (ح ب ب) 95 kez geçer. Örnekler:
قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ ٱللَّهَ فَٱتَّبِعُونِى يُحْبِبْكُمُ ٱللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ٣١
De ki: Allah’ı seviyorsanız, bana tabi olun ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.
أَنِ ٱقْذِفِيهِ فِى ٱلتَّابُوتِ فَٱقْذِفِيهِ فِى ٱلْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ ٱلْيَمُّ بِٱلسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّى وَعَدُوٌّ لَّهُۥ وَأَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّى وَلِتُصْنَعَ عَلَىٰ عَيْنِىٓ ٣٩
Mûsâ'yı bir sandığa koy ve nehre (Nil'e) bırak. Nehir onu kıyıya atsın da, onu benim ve onun bir düşmanı alsın. Sana da ey Mûsâ! Gözümün önünde yetiştirilmen için tarafımdan sana bir sevgi bıraktım."
وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ٨
Şüphesiz onun mal sevgisi de çok şiddetlidir.
Habibe ismi hakkında özel bir nas veya âlim görüşü yoktur: İslam’ın genel ölçüleri geçerlidir.
İsim koymanın ölçülerini okuyun
Bu sayfa bir fetva değil, düşünmeye yardımcı bir rehberdir. Kişisel bir durum için ehil bir âlime danışın.
