Ammâr b. Yâsir, Mekke’de ilk Müslüman olanlardandır ve anne babasıyla birlikte inancı yüzünden işkence görmüştür; annesi Sümeyye İslam’ın ilk şehidi sayılır. Medine’de mescid yapılırken Peygamber ﷺ onun için “Vah Ammâr’a! Onu azgın bir topluluk öldürecek; o onları cennete, onlar ise onu cehenneme çağırıyor” buyurmuştur (Buhârî, 447). Hicretin 37. yılında Sıffîn’de şehit düşmüştür.
Ammâr, hayat (ömür) ile bir yeri şenlendirme, bina etme ve bakımını üstlenme (imâr) anlamlarını birleştiren ʿ-m-r kökünden bir mübalağa kalıbıdır: “çokça imar eden, bir yere hayat ve bereket getiren” demektir. Dilciler İbnü’l-A‘râbî’den, ammâr kelimesinin imanında sağlam, namaza ve oruca düşkün kişi için de kullanıldığını nakleder. Kur’an bu kökü Allah’ın mescidlerini imar edenler için kullanır (9:18).
Allah’ın mescitlerini sadece Allah’a ve ahiret gününe iman eden, namazı ikame eden, zekâtı veren ve ancak Allah’tan başkasından korkmayanlar imar eder. İşte onlar doğru yolda olanlardır.
Hacca gelenlere su vermeyi, Mescid-i Haram’ı imar etmeyi, Allah’a ve ahiret gününe iman edenle ve Allah yolunda cihad edenle denk mi tutuyorsunuz? Allah katında denk değildirler. Allah, zalim olan topluma hidayet etmez.