Fârûk lakabıyla anılan Ömer b. Hattâb Mekke’de Müslüman oldu ve hicrî 13-23 yılları arasında ikinci halife olarak görev yaptı. İbn Mes‘ûd “Ömer Müslüman olduğundan beri hep güçlü olduk” derdi (Buhârî, 3684); Peygamber ﷺ de ona “Şeytan seni bir yolda görürse mutlaka senin yolundan başka bir yola sapar” buyurmuştur (Buhârî, 3683).
Ömer, hayat ve ömür (ʿumr) ile bir yeri şenlendirip imar etme (ʿimâre) anlamlarını taşıyan ʿ-m-r kökünden gelir. Arap dilcileri bu ismi “uzun yaşayan, imar eden” anlamındaki Âmir’den çevrilmiş bir biçim sayar; Lisânü’l-Arab da aynı kökten Amr adının çocuğa “uzun yaşasın diye” konulduğunu kaydeder. Ömer adı Kur’an’da geçmez; aynı kökten “ömür” anlamındaki umur kelimesi ise geçer (Yûnus 10:16).
Semûd kavmine de kardeşleri Salih’i peygamber gönderdik. Dedi ki: “Ey kavmim! Yalnızca Allah’a ibadet edin. Sizin O’ndan başka hiçbir ilâhınız yok. O, sizi yerden yaratıp sizi orada bir ömür boyu yaşattı. O halde O’ndan mağfiret dileyin. Sonra O’na tevbe edin. Şüphesiz ki Rabbim çok yakındır, duaları kabul edendir.”