Kelimenin Kur’an’daki okunuşu: Mahmud Halil el-Husari, İsrâ 17:80.
İslam’da Sultan
Kelime Kur’an’da otuz yedi kez, çoğu zaman “delil” anlamında geçer. Allah Peygamber’e ﷺ şu duayı öğretir: “Rabbim… bana katından yardımcı bir güç (sultânen nasîrâ) ver” (İsrâ 17:80); cinlere ve insanlara da göklerin ve yerin bucaklarından “ancak bir güçle (bi-sultân)” geçebileceklerini söyler (Rahmân 55:33).
Sultan isminin anlamı ve kökeni
Sultân, hâkimiyet bildiren s-l-t kökünden (sallata, “birine güç vermek”) gelir: güç, otorite; Kur’an’da çoğu zaman kesin ve açık delil. Kelime XI. yüzyıldan itibaren Müslüman hükümdarların unvanı olmuştur. İsim Körfez’de ve Türkiye’de yaygındır.
De ki: “Rabbim! Beni (gireceğim yere) doğrulukla/hoşnutlukla girdir ve beni (çıkacağım yerden) doğrulukla/hoşnutlukla çıkar ve bana katından yardımcı bir hüccet/kuvvet ver.''
Hakkında hiçbir delil indirmediği şeyleri Allah’a şirk koştukları için kâfirlerin kalbine korku salacağız. Onların varacağı yer ateştir. Zalimlerin varacağı yer ne kötüdür.