Sultan Bin Ahmed Al-Owaid

“Demmam şehrinde kimse kalmamıştı… Bazı caddeler kapatılmıştı… Mezarlıkta büyük bir kalabalık vardı… Hatta ikindi ezanı okunduğunda müezzin hemen kamet getirdi, çünkü cami ağzına kadar dolmuştu.” Katılımcılardan biri, kâri Sultan Bin Ahmed Al-Owaid’in cenaze gününü böyle anlatıyordu. Hayattayken insanlar hutbeleri ve kıraatleri sayesinde onun etrafında toplanırdı; Medine’den dönerken ansızın vefat ettiğinde de ayrılığının acısıyla yeniden bir araya gelmeleri şaşırtıcı değildi.

Sultan Al-Owaid, hicrî 1386 yılı Şevval ayının 17’sinde, yani 28 Ocak 1967’de, Suudi Arabistan’ın Hubar şehrinin en eski ve en önemli mahallelerinden Sukbe’de doğdu. İlk ve orta öğrenimini burada tamamladı. Ardından şer‘î ilimlerde derinleşmeye karar verdi ve bu amaçla İmam Muhammed bin Suud İslam Üniversitesi’nin Ahsa şubesindeki Usûlüddin Fakültesi’ne girdi.

Şeyh Al-Owaid, üniversitede üstün zekâsı ve ilme olan tutkusuyla arkadaşları arasından sıyrıldı. Daha üniversitenin ilk yılında Kur’an’ı ezberledi; ayrıca “şer‘î ilimler, dil ve edebiyat alanlarında okumaya, bunun yanı sıra tarih ve iktisat kitaplarına düşkündü.” Bu nedenle aynı fakültenin Usûlüddin Bölümü’ne araştırma görevlisi olarak atandı ve bu görevi iki yıl sürdürdü.

Al-Owaid pek çok büyük âlimden ders aldı. Bunların başında Şeyh Abdurrahman bin Nasır el-Berrak, Şeyh Abdülaziz er-Racihi, Şeyh Mani el-Kattan ve Şeyh İbn Useymin gelir. Bu hocalar ve diğerleri, onu Suudi Arabistan’ın Doğu Bölgesi’nin en önde gelen davetçilerinden ve en tanınmış hatiplerinden biri hâline getirdi.

Al-Owaid birçok görev üstlendi. Demmam’da İfta Genel Müdürlüğü’ne getirildi; bu kurum bugün İslami İşler, Vakıflar, Davet ve İrşad Bakanlığı olarak bilinmektedir. Bunun yanı sıra Demmam’daki Faysal bin Türki Camii’nde imam-hatip olarak görev yaptı. Doğu Bölgesi’nde evliliğe yardım ve aile desteği alanında çalışan Vi’am Derneği’nin başkan yardımcılığını yürüttü ve Prens Muhammed bin Fahd Davet Ödülü mütevelli heyetinde üye olarak yer aldı.

Şeyh Al-Owaid, güzel ahlakı ve tevazusuyla tanınırdı. Öğretimdeki sade üslubu ve hutbelerini dinleyen herkesin bilgi düzeyini gözetmesiyle de bilinirdi. Arkadaşlarından Şeyh Halid es-Sebt onu şöyle anlatır: “Onlara dini kavratır, yanlış anlayışlarını düzeltir ve zihinlerini vahyin nuruyla aydınlatırdı; bunu dinleyenin zorlanmadığı, yakın ve kolay bir dille yapardı. Böylece herkes faydalanır ve ibret alırdı.”

Şeyh Al-Owaid, kırk yaşında, Medine ile Demmam arasındaki yolda geçirdiği bir trafik kazası sonucu ansızın sevenlerinin arasından alındı.