Kelimenin Kur’an’daki okunuşu: Mahmud Halil el-Husari, Yûsuf 12:4.
İslam’da Yusuf
Yakub’un oğlu peygamber Yusuf’un adı Kur’an’da yirmi yedi kez geçer ; bütün kıssasını anlatan 12. sûre onun adını taşır ve Kur’an bu kıssayı « kıssaların en güzeli » diye niteler (12:3). Peygamber ﷺ « Kerîm oğlu kerîm oğlu kerîm oğlu kerîm : İbrahim oğlu İshak oğlu Yakub oğlu Yusuf » buyurmuştur (Buhârî, 3382).
Yusuf, Tevrat’ın « Allah (bana bir oğul daha) eklesin » diye açıkladığı İbranice Yosef’in Arapça biçimidir. Bu nedenle Arapça bir kelime değildir ve Arapça bir kökü yoktur. İsim, güzelliği, iffeti ve kardeşlerini affetmesiyle dillere destan olan Yakub oğlu Yusuf peygamberden ötürü sevilir.
Kardeşleri: “Yoksa sen, sen Yûsuf musun?” dediler. O da, “Ben Yûsuf’um, bu da kardeşim. Allah, bize lütufta bulundu. Çünkü, kim kötülükten sakınır ve sabrederse, şüphesiz Allah iyilik yapanların mükâfatını zayi etmez.” dedi.
Andolsun, daha önce Yusuf da size apaçık deliller getirmişti de, onun size getirdikleri hakkında şüphe edip durmuştunuz. Daha sonra o ölünce de, “Allah, ondan sonra asla peygamber göndermez.” demiştiniz. İşte Allah, aşırı giden şüpheci kimseleri böyle saptırır.
İbrahim’e, İshak ve Ya'kûb’u bağışladık, her birini de hidayete erdirdik. Daha önce Núh’u hidayete erdirmiştik. O’nun soyundan Dâvud, Süleyman, Eyyûb, Yûsuf, Mûsâ ve Hârûn’u da hidayete erdirmiştik. İşte iyileri biz böyle mükâfatlandırırız