Kelimenin Kur’an’daki okunuşu: Mahmud Halil el-Husari, Bakara 2:31.
İslam’da Adem
Âdem, Müslümanların ilk peygamber kabul ettiği insanlığın atasıdır. Allah “Âdem’e bütün isimleri öğretti” (2:31) ve meleklere ona secde etmelerini emretti (2:34). Adı Kur’an’da 25 kez geçer; bunların birkaçı “Âdemoğulları” ifadesindedir (17:70). Peygamber ﷺ “Allah Âdem’i yeryüzünün her yerinden alınmış bir avuç topraktan yarattı; Âdemoğulları da toprağın niteliğine göre geldi” buyurmuştur (Ebû Dâvûd, 4693).
Adem isminin anlamı ve kökeni
Âdem, Tevrat’ın ve Kur’an’ın ilk insana verdiği addır. İbranicede âdâm “insan, insanlık” demektir ve Tekvin kitabı onu, yaratıldığı “toprak” anlamındaki adâmâ ile ilişkilendirir. Müslüman âlimler de aynı fikri Arapça ile açıklar: İbn Abbas ve Saîd b. Cübeyr’e göre yeryüzünün yüzeyinden (edîmü’l-arz) yaratıldığı için bu adı almıştır; bazıları da onu esmer ten rengi anlamındaki üdme kelimesine bağlar.
Allah, Âdem’e bütün varlıkların isimlerini öğretti. Sonra onları meleklere göstererek: “Eğer doğru söyleyenler iseniz, haydi bana bunların isimlerini bildirin.” dedi.
Hani Meleklere: "Âdem'e (saygı ve hürmet için) secde edin!" demiştik de İblis hariç bütün melekler hemen secde edivermişlerdi. İblis bundan kaçınmış, büyüklenmiş ve kâfirlerden olmuştu.
Andolsun ki Âdemoğullarını şereflendirdik. Onları karada ve denizde taşıdık. Onları temiz rızıklarla rızıklandırdık. Yarattığımız şeylerin çoğuna onları üstün kıldık.