Mushafın 569. sayfası

11. Onlar birbirlerine gösterilirler. Günahkâr kimse, o günün azabından (kurtuluş için) oğullarını fidye olarak vermek ister.

12. Eşini ve kardeşini.

13. Kendisini barındıran sülalesini.

14. Yeryüzünde olanların hepsini de. Sonra (ister ki) kendini kurtarsın.

15. Asla! Çünkü o alevli bir ateştir.

16. Deriyi yakıp kavurur.

17. (Hakka) Arkasını dönüp yüz çevireni çağırır.

18. Mal toplayıp biriktireni.

19. İnsan, çok hırslı olarak yaratılmıştır.

20. Kendisine fenalık dokunduğunda sızlanır, feryat eder.

21. Ona bir iyilik dokununca da cimrilik eder.

22. Ancak namaz kılanlar müstesna.

23. Onlar ki, namazlarını devamlı kılarlar.

24. Onların mallarında belli bir hak vardır.

25. İsteyene ve (istemekten utanıp) mahrum kalana.

26. Onlar hesap gününü tasdik ederler.

27. Onlar Rablerinin azabından korkarlar.

28. Gerçekten Rablerinin azabından güvende olunmaz.

29. Onlar, mahrem yerlerini/ırzlarını koruyan kimselerdir.

30. Ancak eşlerine ve sahip oldukları cariyelerine karşı müstesna. Çünkü onlar (bundan dolayı) kınanmazlar.

31. Bundan ötesini arayanlar, işte onlar haddi aşmış olanlardır.

32. Onlar, emanetlerine ve verdikleri sözlere riayet ederler.

33. Onlar, şahitliklerini (gerektiği gibi) yerine getirirler.

34. Onlar namazlarını aksatmadan gereği gibi kılarlar.

35. İşte onlar, Cennetler'de ağırlanacaklardır.

36. O kâfirlere ne oluyor ki, sana doğru koşuyorlar?

37. Sağdan soldan, bölük bölük.

38. Yoksa onların her biri Nâim Cennet'ine konulacağını mı umuyor?

39. Asla! Biz onları bildikleri o şeyden yarattık.