Mushafın 570. sayfası

40. Hayır, doğuların ve batıların Rabbine yemin ederim ki mutlaka biz güç yetirenleriz.

41. Onların yerlerine kendilerinden daha hayırlılarını getirmeye. Ve bizim önümüze geçilemez.

42. Bırak onları; kendilerine söz verilen gün gelinceye kadar dalıp oynasınlar!

43. O gün onlar sanki dikilmiş putlara süratle gidiyorlarmış gibi kabirlerinden hızlıca çıkarlar.

44. Gözleri yere yıkılmış, (yüzlerini) zillet bürümüştür. İşte bu, onlara söz verilen gündür!

1. Şüphesiz biz Nûh’u kavmine; “Kendilerine elem dolu bir azap gelmeden önce kavmini uyar!” diye gönderdik.

2. Dedi ki: "Ey kavmim! Ben, sizin için açık bir uyarıcıyım.''

3. "Allah’a ibadet edin, ondan sakının ve bana itaat edin.''

4. Ta ki günahlarımızdan bir kısmını mağfiret buyursun ve sizi belli bir süreye kadar geciktirsin. Şüphesiz ki Allah’ın takdir ettiği vakit geldi mi geri bırakılmaz. Keşke bilseydiniz.

5. Dedi ki: “Rabbim! Ben kavmimi gece gündüz davet ettim.''

6. "Davetim onların kaçmasından başka bir şeyi artırmadı."

7. Doğrusu ben onları bağışlaman için her davet edişimde, onlar parmaklarını kulaklarına tıkadılar, örtülerini başlarına çektiler, direttiler ve kibirlendikçe kibirlendiler.

8. Sonra, ben onları açıktan açığa davet ettim.

9. Sonra onları açıktan açığa da, gizli gizli de davet ettim.

10. Onlara dedim ki: "Rabbinizden bağışlanma dileyin. Çünkü O, çok bağışlayıcıdır.''