Mushafın 345. sayfası

43. Hiçbir ümmet, ecelinin önüne geçemez ve onu geciktiremez.

44. Sonra birbiri ardınca peygamberlerimizi gönderdik. Her ümmete peygamberi geldikçe onu yalanladılar. (Biz de) onları birbiri ardından helâk edip, (ibretlik) konuşulan (olaylar) haline getirdik. Yok olsun iman etmeyen böyle bir toplum!

45. Sonra Mûsâ'yı ve kardeşi Hârûn'u ayetlerimizle ve apaçık delillerle gönderdik.

46. Firavun’a ve ileri gelenlerine. Ama onlar büyüklük tasladılar. Zaten onlar kendilerini üstün sayan bir topluluktu.

47. Bu yüzden: "Kavimleri bize kölelik edip dururken, bizim gibi iki insana mı iman edeceğiz?" demişlerdi.

48. Böylece o ikisini yalanladılar ve helâk edilenlerden oldular.

49. Andolsun biz Mûsâ'ya, belki onlar hidayeti bulurlar diye kitabı verdik.

50. Andolsun ki biz Meryem oğlunu da, anasını da birer ayet kıldık ve onları yüksek ve akarsuyu olan rahat bir yerde barındırdık.

51. Ey rasûller! Temiz şeylerden yiyin ve salih ameller işleyin. Çünkü ben yaptığınız bütün amelleri çok iyi bilirim.

52. Ve gerçekten sizin bu ümmetiniz tek bir ümmettir. Ben de sizin Rabbinizim. O halde yalnız benden korkun.

53. Ne var ki (insanlar) işlerini (dinlerini) aralarında bölük pörçük etmişlerdir. Bu sebeple her grup kendi yanındakiyle sevinip böbürlenmektedir.

54. Bir süreye kadar onları kendi sapıklıklarıyla başbaşa bırak.

55. Zannediyorlar mı ki kendilerine mal ve oğullar sunduk diye?

56. İyiliklerinde acele ediyoruz. Asla! Fakat onlar anlamıyorlar.

57. Şüphesiz ki Rablerinin korkusundan titreyenler,

58. Rablerinin ayetlerine iman edenler,

59. Ve Rablerine şirk koşmayanlar,