Kelimenin Kur’an’daki okunuşu: Mahmud Halil el-Husari, Ahzâb 33:40.
İslam’da Muhammed
Son Peygamber Abdullah oğlu Muhammed’in ﷺ adıdır. Kur’an’da dört kez geçer (3:144, 33:40, 47:2 ve 48:29) ve 47. sûre bu adı taşır. Peygamber ﷺ « Benim adımı koyun, künyemi kullanmayın » buyurmuştur (Buhârî, 3539).
Muhammed, « tekrar tekrar övmek » anlamındaki tef‘îl kalıbının (hammede) edilgen ortacıdır : birçok güzel vasfı sebebiyle defalarca övülen kişi demektir. Ahmed ve Mahmûd gibi hamd (övgü) kökünden (h-m-d) gelir. Son Peygamber’in ﷺ adıdır ; Türkiye’de saygıdan ötürü günlük kullanımda çoğunlukla Mehmet biçimi tercih edilir.
Muhammed, Allah’ın Rasûlüdür. Onunla beraber olanlar; kâfirlere karşı şiddetli, kendi aralarında merhametlidirler. Onların rükû ve secde ederek Allah’ın lütuf ve rızasını arzuladıklarını görürsün. Onların işareti yüzlerindeki secde izleridir. İşte bu onların Tevrat’taki örneğidir. İncil'deki örneği ise filizini yarıp çıkarmış, gittikçe onu kuvvetlendirerek kalınlaşmış, gövdesi üzerine dikilmiş bir ekin gibidir ki, bu çiftçilerin de hoşuna gider. (Bu) Onunla kâfirleri öfkelendirmek içindir. Onlardan iman eden ve salih amellerde bulunanlara mağfiret ve büyük bir mükâfat vadetmiştir.
Muhammed, ancak bir peygamberdir. Ondan önce de peygamberler gelip geçmiştir. Şimdi o ölür veya öldürülürse gerisin geriye (eski dininize) mi döneceksiniz? Kim gerisin geriye dönerse, Allah’a hiçbir zarar veremez. Allah, şükredenleri mükâfatlandıracaktır.
İman edip salih amel işleyenlerin ve Rableri tarafından hak olarak Muhammed'e indirilen kitaba iman edenlerin kötülüklerini Allah örter ve durumlarını ıslah eder.