Kelimenin Kur’an’daki okunuşu: Mahmud Halil el-Husari, Saf 61:6.
İslam’da Ahmet
Kur’an, İsa’nın « benden sonra gelecek, adı Ahmed olan bir elçiyi » müjdelediğini bildirir (61:6) ; kelime Kur’an’da yalnızca burada geçer. Peygamber ﷺ « Benim beş ismim var : Ben Muhammed’im, ben Ahmed’im… » buyurmuştur (Buhârî, 3532).
Ahmet isminin anlamı ve kökeni
Ahmed, hamd (övgü) kökünden (h-m-d) yapılmış bir üstünlük kalıbıdır : « en çok övülen, övgüye en layık olan » demektir ; bazı dilcilere göre de « Allah’ı herkesten çok öven ». Peygamber’in ﷺ isimlerinden biridir ve Muhammed ile Mahmûd’la aynı ailedendir. Türkçede yaygın biçimi Ahmet’tir.
Hani Meryem oğlu Îsâ: "Ey İsrailoğulları! Ben, benden önce gelen Tevrat'ı doğrulayıcı ve benden sonra gelecek Ahmed adında bir rasûlü de müjdeleyen Allah’ın size (gönderdiği) bir rasûlüm." demişti. Onlara, apaçık delillerle gelince: "Bu, apaçık bir büyüdür." demişlerdi.
