Esîr kelimesi Kur’an’da geçmez, ama kökü en güzel erdemlerden biri için geçer: Ensar “kendileri ihtiyaç içinde olsalar bile başkalarını kendilerine tercih ederler (yü’sirûne)” (Haşr 59:9); Yusuf’un kardeşleri de ona “Allah seni bize üstün kıldı (âsereke)” derler (Yûsuf 12:91).
Esir isminin anlamı ve kökeni
Esîr, tercih bildiren e-s-r kökünden gelir (âsera, “tercih etmek, öne geçirmek”): diğerlerinden daha çok sevilen ve değer verilen. Modern Arapça el-esîr kelimesini eter, radyo dalgaları için de kullanır. Türkçedeki “esir” (tutsak) kelimesiyle ilgisi yoktur.
Onlardan önce o diyarı yurt edinmiş ve (kalplerine) imanı (yerleştirmiş) olanlar, kendilerine hicret edenleri severler ve onlara verilenlerden dolayı içlerinde bir ihtiyaç (haset) duymazlar. Kendi ihtiyaçları olsa bile onları kendilerine tercih ederler. Kim nefsinin cimriliğinden korunursa, işte onlar kurtuluşa erenlerdir.