Peygamber’in ﷺ amellerini nasıl yaptığı sorulduğunda Hz. Âişe “Onun ameli dîme idi”, yani yumuşak ve sürekli yağmur gibi devamlı ve düzenliydi, diye cevap vermiştir (Buhârî, 6466, 1987). Kelime Kur’an’da geçmez.
Dima isminin anlamı ve kökeni
Dîme, dilcilere göre gök gürültüsü ve şimşek olmadan uzun süre yavaşça yağan yağmurdur; süreklilik bildiren d-v-m kökünden (devâm) gelir. Dîme, sürekli ve huzurlu bereketin simgesidir. İsim Orta Doğu’da çok yaygındır.
Bahtiyar olanlar ise Cennet'tedirler. Gökler ve yer ayakta durdukça, orada ebedî kalacaklardır. Ancak Rabbinin dilediği kimseler (Müminlerden bir kısım günahkârlar) müstesna. Bu tükenmez/kesintisiz bir lütuftur.
Allah’a karşı gelmekten sakınanlara va’dolunan Cennet'in durumu şudur: Onun içinden ırmaklar akar, yemişleri ve gölgeleri devamlıdır. İşte bu, Allah’a karşı gelmekten sakınanların sonudur. Kâfirlerin sonu ise ateştir.