Duhâ Suresi, Abdullah Al-Buayjaan sesinden

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

وَٱلضُّحَىٰ۝١ وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ۝٢ مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ۝٣ وَلَلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ۝٤ وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ۝٥ أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَـَٔاوَىٰ۝٦ وَوَجَدَكَ ضَآلًّا فَهَدَىٰ۝٧ وَوَجَدَكَ عَآئِلًا فَأَغْنَىٰ۝٨ فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ۝٩ وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ۝١٠ وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ۝١١