Âdiyât Suresi, Abdel Moneim Abdel Mobdi sesinden

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًا۝١ فَٱلْمُورِيَٰتِ قَدْحًا۝٢ فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًا۝٣ فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًا۝٤ فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا۝٥ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌ۝٦ وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ۝٧ وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ۝٨ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ۝٩ وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ۝١٠ إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌۢ۝١١