Kelimenin Kur’an’daki okunuşu: Mahmud Halil el-Husari, Ra’d 13:13.
İslam’da Rad
13. sûre er-Ra‘d, şu âyetten dolayı bu adı taşır: “Gök gürültüsü O’nu hamd ile tesbih eder, melekler de O’nun korkusundan tesbih eder” (13:13). Kelime 2:19’da da geçer.
Ra‘d, fırtınaya eşlik eden gök gürültüsüdür (titreme bildiren r-‘-d kökü). İsim gücü ve bereketli yağmurun habercisini çağrıştırır. 13. sûre bu adı taşır.
Gök gürültüsü O’na hamd ederek tesbih eder, Melekler de O’nun korkusundan tesbih ederler. O, yıldırımlar gönderir de onlarla dilediğini çarpar. Onlar ise Allah hakkında mücadele ediyorlar. Hâlbuki O, azabı çok şiddetli olandır.
Yahut onlar gökten boşalan bir yağmura tutulmuş kimselere benzerler. O yağmurda karanlıklar, gök gürültüsü ve şimşek vardır. Onlar yıldırımın şiddetinden ve ölüm korkusundan dolayı parmaklarıyla kulaklarını tıkayıp, kapatırlar. Şüphesiz Allah, kâfirleri çepeçevre kuşatmıştır.