Mushafın 449. sayfası

77. Yalnız onun soyunu sürekli kıldık.

78. Sonradan gelenler arasında onun için (güzel bir) nam bıraktık.

79. Âlemler içinde Nûh’a selam olsun!

80. Biz, iyilik yapan ihsan sahiplerini işte böyle ödüllendiririz.

81. Çünkü o, Mümin kullarımızdan idi.

82. Sonra ötekilerini suda boğduk.

83. Şüphesiz İbrahim de onun yolunda olanlardan idi.

84. Hani O, Rabbine (şirkten) selamette olan bir kalp ile gelmişti.

85. Hani o, babasına ve kavmine; “Neye ibadet ediyorsunuz?” demişti.

86. "Allah’tan başka uydurma ilahlar mı istiyorsunuz?"

87. “Âlemlerin Rabbi hakkında zannınız nedir?”

88. Derken yıldızlara bir göz attı.

89. “Ben hastayım.” dedi.

90. Arkalarını dönüp gittiler.

91. Bunun üzerine gizlice onların ilahlarına varıp; “Yemek yemiyor musunuz?” dedi.

92. "Size ne oldu da konuşmuyorsunuz?"

93. Sonra üzerlerine gelip sağ eliyle (kuvvetle) vurdu.

94. Bunun üzerine hemen koşarak kendisine geldiler.

95. İbrahim onlara: "Ellerinizle yonttuğunuz şeylere mi ibadet ediyorsunuz?" dedi.

96. Oysa sizi de, yapmakta olduklarınızı da Allah yaratmıştır.

97. "Onun için bir bina yapın, onu alevli ateşin içine atın!" dediler.

98. Böylece ona bir tuzak kurmak istediler. Biz de onları en aşağılık kimseler kıldık.

99. Dedi ki: "Ben Rabbime gideceğim. O, beni doğru yola iletecektir."

100. "Rabbim, bana salihlerden bir evlat bağışla."

101. Biz de ona yumuşak huylu bir erkek çocuk müjdeledik.

102. Ne zaman ki o babasının yanı sıra yürümeye başlayınca dedi ki: “Oğulcağızım, gerçekten ben rüyamda seni boğazladığımı görüyorum. Bak, artık sen ne düşünürsün?” Dedi ki: “Babacığım, emrolunduğun şeyi yap. İnşallah beni sabredenlerden bulacaksın.”