Mushafın 370. sayfası

61. İki topluluk birbirini görünce, Mûsâ’nın adamları: "İşte yakalandık." dediler.

62. Mûsâ: “Hayır! Rabbim şüphesiz benimledir, bana yol gösterecektir.” dedi.

63. İşte o sırada, Mûsâ’ya: "Asanı denize vur!" diye vahyettik. O, hemen yarıldı ve (on iki yol açıldı) her parçası koca bir dağ gibi oluverdi.

64. Ötekileri de oraya yaklaştırdık.

65. Mûsâ’yı ve beraberindekilerin hepsini kurtardık.

66. Sonra ötekileri suda boğduk.

67. Bunda şüphesiz bir ibret vardır. Ama pek çokları iman etmiş değillerdi.

68. Şüphesiz ki senin Rabbin elbette mutlak güç sahibidir, çok merhametlidir.

69. Ey Muhammed! Onlara İbrahim’in haberini de oku.

70. Hani o, babasına ve kavmine; “Neye ibadet ediyorsunuz?” demişti.

71. “Putlara ibadet ediyoruz ve onlara ibadet etmeye devam edeceğiz.” demişlerdi.

72. İbrahim, dedi ki: “Onlara dua ettiğinizde sizi işitiyorlar mı?”

73. “Yahut size fayda veya zararları dokunur mu?”

74. “Hayır! Ama biz babalarımızı böyle yaparken bulduk.” dediler.

75. İbrahim, şöyle dedi: “Gördünüz mü şu sizin (ve önceki atalarınızın) neye ibadet ettiklerini?”

76. Siz ve çok daha önce gelip geçen atalarınız.

77. "İşte onlar benim düşmanlarımdır. Yalnız alemlerin Rabbi hariç."

78. “O, beni yaratan ve bana doğru yolu gösterendir.”

79. "Beni yediren ve içiren O'dur.”

80. "Hastalandığımda da O bana şifa verir."

81. “O, benim canımı alacak ve sonra diriltecek olandır.”

82. “O, hesap gününde hatalarımı bağışlayacağını umduğumdur.”

83. “Ey Rabbim! Bana bir hikmet bahşet ve beni salih kimseler arasına kat.”