Mushafın 314. sayfası

38. "Bir zaman, annene ilham edilmesi gerekeni şeyi ilham etmiştik."

39. Mûsâ'yı bir sandığa koy ve nehre (Nil'e) bırak. Nehir onu kıyıya atsın da, onu benim ve onun bir düşmanı alsın. Sana da ey Mûsâ! Gözümün önünde yetiştirilmen için tarafımdan sana bir sevgi bıraktım."

40. Kız kardeşin gitmiş ve: "O’na bakacak birini size göstereyim mi?" demişti. Böylece seni, gözü aydın olsun ve üzülmesin diye annene geri döndürdük. Sen bir adam öldürmüştün de, seni yine üzüntüden kurtarmıştık. Bu şekilde seni (önceden de) imtihan etmiştik. Senelerce Medyen halkı arasında kalmıştın. Sonra da bir takdir üzere geldin ey Mûsâ!

41. Ve seni kendim için (rasûl olarak) seçtim.

42. Sen ve kardeşin âyetlerimle gidin. Beni anmakta gevşeklik göstermeyin.

43. İkiniz Firavun’a gidin. Çünkü o haddini aşmıştır.

44. Ona yumuşak söz söyleyin, umulur ki öğüt alır ve korkar.

45. “Rabbimiz, biz, bize karşı aşırı gitmesinden yahut azgınlığını arttırmasından korkarız” dediler.

46. "Korkmayın! Ben sizinle beraberim. İşitir ve görürüm." diye buyurdu.

47. Haydi gidin ona ve deyin ki: "Biz, Rabbinin rasûlleriyiz. İsrailoğulları'nı bizimle gönder, onlara eziyet etme. Biz sana Rabbinden bir ayet getirdik. Selam hidayete uyanlarındır."

48. "Bize vahyolundu ki, kim yalanlar ve yüz çevirirse ona azap vardır."

49. "Sizin Rabbiniz kim ey Mûsâ?" dedi.

50. "Bizim Rabbimiz, her şeye yaratılışını veren ve sonra da doğru yolu gösterendir." dedi.

51. "Önceki nesillerin durumu ne olacak?" dedi.