قُلْ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ١
1. De ki: O Allah birdir.
المعوذات: الإخلاص والفلق والناس
İhlas, Felak ve Nas sureleri (Muavvizat) Kur’an’da şu yerdedir: İhlâs - Nâs sureleri (112-114). Arapça metni meali ve açıklamasıyla okuyun, ayet ayet dinleyin.
Tecvid kuralları
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
قُلْ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ١
1. De ki: O Allah birdir.
ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ٢
2. Allah Samed'dir.
لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ ٣
3. Doğurmamıştır, doğurulmamıştır.
وَلَمْ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدٌۢ ٤
4. O'nun hiçbir dengi yoktur.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلْفَلَقِ ١
1. De ki: Ben, sabahın Rabbine sığınırım.
مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ٢
2. Yarattığı varlıkların şerrinden.
وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ٣
3. Karanlığı çöktüğü zaman gecenin şerrinden.
وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِى ٱلْعُقَدِ ٤
4. Düğümlere üfleyenlerin şerrinden.
وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ٥
5. Haset ettiği zaman hasetçinin şerrinden.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ١
1. De ki: İnsanların Rabbine sığınırım.
مَلِكِ ٱلنَّاسِ ٢
2. İnsanların hükümdarına.
إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ٣
3. İnsanların ilahına.
مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ ٤
4. Sinsi/(Allah anıldığında geri kaçan) vesvesecinin şerrinden.
ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ ٥
5. Ki o, insanların göğüslerine vesvese verir.
مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ٦
6. Gerek cinlerden, gerek insanlardan (olur).
112:1. -Ey Peygamber!- De ki: O Allah, ilahlığında tektir. O'ndan başka bir ilah yoktur.
112:2. O, bütün varlıkların kendisine ihtiyaç duyduğu, kemal ve güzellik sıfatlarında ululuğun en son noktasındaki hükümdardır.
112:3. O, hiç kimseyi doğurmamış, hiç kimse de O'nu doğurmamıştır. Allah - Subhanehu ve Teâlâ-'nın ne bir çocuğu, ne de bir babası vardır.
112:4. Yarattıkları arasında O'nun bir benzeri yoktur.
113:1. -Ey Peygamber!- De ki: Sabahın Rabbine sığınırım ve O'nun himayesini isterim.
113:2. mahlukattan zarar veren şeylerin kötülüklerinden.
113:3. Gece ortaya çıkan canlıların ve hırsızların kötülüklerinden Allah’a sığınırım.
113:4. Düğümlere üfleyen büyücü kadınların kötülüklerinden O'na sığınırım.
113:5. Hasedinin kendisini yapmaya sürüklediği ameli işlediğinde hasetçilerin şerrinden O'na sığınırım.
114:1. -Ey Peygamber!- De ki: İnsanların Rabbine sığınıyorum ve O'nun himayesi altına giriyorum.
114:2. Onların üzerinde dilediği gibi tasarrufta bulunan, O'nun dışında hiçbir hükümdarları bulunmayan insanların hükümdarına,
114:3. Hak olan mabuda/ilaha. Onların AllahTeâlâ'dan başka kendisine ibadet edilecek hak mabudu yoktur.
114:4. Allah’ın zikrinden gafil oldukları zamanlarda insanlara vesvese veren ve onu zikrettiklerinde ondan uzaklaşan şeytanın şerrinden.
114:5. İnsanların kalplerine vesveselerini atan.
114:6. O; cinlerden olduğu gibi, insanlardan da olur.
Devamını ezberden okuyun. Sonraki ayet: