Kelimenin Kur’an’daki okunuşu: Mahmud Halil el-Husari, Yûnus 10:5.
İslam’da Ziya
Kur’an bu kelimeyi güneş için kullanır: “Güneşi bir ziya (parlak ışık), ayı bir nur yapan O’dur” (Yûnus 10:5); Musa ile Harun’a verilen Tevrat için de “takva sahipleri için bir ziya ve öğüt” der (Enbiyâ 21:48).
Ziya isminin anlamı ve kökeni
Ziyâ, güneşinki gibi kendiliğinden yayılan güçlü ışıktır; birçok müfessire göre nur ise daha çok alınan ve yansıyan ışığı anlatır. İsim tek başına ya da birleşik olarak verilir: Ziyaeddin, “dinin ışığı”. Türkçede Ziya biçimi yerleşmiştir (Ziya Paşa).
Güneşi ışık (kaynağı), Ay'ı da nur/aydınlık kılan, yılların sayısını ve hesabı bilmeniz için Ay'a menziller (konak yerleri) takdir eden O’dur. Allah bunları sadece hak olarak yaratmıştır. O, bilen bir toplum için ayetleri apaçık bir şekilde işte böyle açıklar.
De ki: "Allah, kıyamet gününe kadar geceyi üzerinizde devamlı kılsaydı; Allah’tan başka size bir ışık getirecek ilah kimdir? Hâlâ işitmeyecek misiniz?"