Kerem kelimesi Kur’an’da geçmez, ama kökü sık sık geçer: “Allah katında en değerliniz (ekramekum) en takvalı olanınızdır” (Hucurât 49:13); “Andolsun, biz Âdemoğullarını şerefli kıldık (kerremnâ)” (İsrâ 17:70); ve ilk inen âyetlerden biri: “Oku! Rabbin en cömert olandır (el-ekrem)” (Alak 96:3).
Kerem isminin anlamı ve kökeni
Kerem, k-r-m kökünün ismidir: hesapsızca vermeye sevk eden cömertlik ve ruh asaleti. Aynı aileden kerîm (“cömert, asil”; Allah’ın isimlerinden el-Kerîm) ve ikrâm gelir. Kerem, Türkiye’de çok verilen bir erkek adıdır; halk hikâyesi Kerem ile Aslı’yı da hatırlatır.
Ey insanlar! Biz, sizi bir erkek ve bir dişiden yarattık. Sizi tanışasınız diye kollara ve kabilelere ayırdık. Allah katında en değerliniz, ondan en çok sakınanınız/takvalı olanınızdır. Şüphesiz Allah; Alim'dir, her şeyden haberdardır.
Andolsun ki Âdemoğullarını şereflendirdik. Onları karada ve denizde taşıdık. Onları temiz rızıklarla rızıklandırdık. Yarattığımız şeylerin çoğuna onları üstün kıldık.