Semâ ismi Kur’an’da geçmez, ama gök (es-semâ’) Allah’ın âyetleri arasında üç yüzden fazla geçer: “Göğü kudretimizle bina ettik ve şüphesiz onu genişletmekteyiz” (Zâriyât 51:47); “Andolsun, en yakın göğü kandillerle süsledik” (Mülk 67:5).
Sema isminin anlamı ve kökeni
Semâ, yükseklik bildiren s-m-v köküne bağlanır: semâ, “yükselmek, yüksek olmak” ve semâ’, “gök”, insanın üstündeki her şey. İsim yüceliği, göğü ve ruh asaletini çağrıştırır. Türkiye’de çok verilen Sema ismi ise çoğunlukla komşu bir kelimeden, dervişlerin ilahi musiki ve dönüşü olan semâ‘dan (“dinleme”) açıklanır.
O, sizin için yeryüzünü döşedi ve gökyüzünü bina etti. Gökten su indirip onunla size rızık olsun diye ürünler yetiştirdi. Öyleyse, bunları bile bile Allah’a ortak koşmayın.