Kelimenin Kur’an’daki okunuşu: Mahmud Halil el-Husari, Nahl 16:112.
İslam’da Âmine
Âmine binti Vehb, Peygamber’in ﷺ annesidir; o altı yaşlarındayken Mekke ile Medine arasındaki Ebvâ’da vefat etmiştir. Âmine kelimesi Kur’an’da bir kez, “güven ve huzur içinde olan” bir şehir için geçer (Nahl 16:112).
Âmine isminin anlamı ve kökeni
Âmine, “güvende olmak, güvenmek” anlamındaki emine fiilinin dişil ism-i fâilidir; aynı ʾ-m-n kökünden emân (“güvenlik”), emânet ve îmân kelimeleri de gelir. İsim “güvende, huzur içinde olan” demektir. Türkçede yaygın biçimi Emine’dir.
Allah şöyle bir kasabayı örnek olarak verir: Orası güven ve huzur içinde idi. Oraya her taraftan bolca rızık gelirdi. Fakat Allah’ın nimetlerine nankörlük ettiler; bu yüzden yaptıklarına karşılık, Allah onlara şiddetli açlık ve korku ızdırabını tattırdı.