وعن أبي الأسود قال: قدمت المدينة، فجلست إلي عمر بن الخطاب رضي الله عنه فمرت بهم جنازة، فأثني علي صاحبها خيراً فقال عمر: وجبت، ثم مر بأخرى، فأثني علي صاحبها خيراً، فقال عمر: وجبت، ثم مر بالثالثة، فأثني علي صاحبها شراً، فقال عمر: وجبت: قال أبو الأسود: فقلت: وما وجبت يا أمير المؤمنين؟ قال: قلت كما قال النبي صلى الله عليه وسلمى الله عليه وسلم الله عليه وسلم : “أيما مسلم شهد له أربعة بخير، أدخله الله الجنة: فقلنا: وثلاثة؟ قال: “وثلاثة" فقلنا: واثنان؟ قال: "واثنان" ثم لم نسأله عن الواحد" ((رواه البخاري)).
Ebul Esved (Allah Ondan razı olsun)’den rivayet edildiğine göre şöyle demiştir: Medine’ye geldiğinde Hz. Ömer’in yanında oturuyordum. Yanımızdan bir cenaze geçti. Bu kimse hayırla anıldı. Bunun üzerine Ömer “Kesinleşti” dedi. Sonra bir başka tabut daha geçti. Onun içindeki de hayırla anıldı. Ömer yine “Kesinleşti” dedi. Daha sonra üçüncü bir tabut geçti, o da kötülükle anıldı. Ömer yine “Kesileşti” dedi. Bu defa ben kendisine: Ne kesinleşti ey mü’minlerin emiri! dedim. O da şöyle cevap verdi: Ben Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)’in buyurduğu gibi söyledim. Çünkü o: “Bir müslüman hakkında dört kişi hayırla şahitlikte bulunursa Allah onu cennete kor” buyurmuştu. Biz kendisine: Peki üç kişi şehadet ederse? dedik. “Üç kişi şehadet ederse de aynıdır” buyurdu. Ya iki kişi şehadet ederse? dedik. “İki kişi de şehadet etse yine aynıdır” buyurdu. Artık bir kişinin şahidliğini de sormadık. (Buhari, Cenaiz 86)
Rivayet eden: Buhârî (No. 1368, 2643) ve Ahmed b. Hanbel (No. 133, 199, 301). Riyâzü's-Sâlihîn içinde geçer (No. 951).
Ebü’l–Esved’den rivayet edildiğine göre şöyle dedi: Medine’ye gelmiş Ömer b. el-Hattâb -radıyallahua anh-’ın yanında oturuyordum. Yanımızdan bir tabut geçti. İçindeki hayırla anıldı. Bunun üzerine Ömer; “kesinleşti” dedi. Sonra bir başka tabut daha geçti, onun içindeki de hayırla anıldı. Ömer yine…
