- باب فضل الزهد في الدنيا و الحث على التقلل منها و فضل الفقر
Hüküm yokMuttefekun aleyh (Buhârî ve Müslim)Riyâzü's-Sâlihîn 473
وعن عائشة، رضي الله عنها، قالت: توفي رسول الله صلى الله عليه وسلم وما في بيتي من شئ يأكله ذو كبد إلا شطر شعير في رف لي، فاكلت منه حتى طال علي، فكلته ففنى، ((متفق عليه))
شطر شعير" شئ من شعير، كذا فسره الترمذي.
Aişe (Allah Onlardan razı olsun)’dan aktarılmıştır. Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) vefat ettiğinde evimde bana ait olan rafta biraz arpadan başka hiçbir canlının yiyeceği hiçbir şey yoktu. Uzun zaman hep ondan yedim, bitecek diye telaşlanıp ölçtüm böylece tevekkül ortadan kalkmış oldu ve hemen tükeniverdi. (Buhari, Humus 3, Müslim, Zühd 27)
Rivayet eden: Buhârî (No. 3097, 6451), Müslim (No. 2973), Ebû Dâvûd (No. 4187), İbn Mâce (No. 3345) ve Ahmed b. Hanbel (No. 23624). Riyâzü's-Sâlihîn içinde geçer (No. 473).
Âişe -radıyallahu anha-’dan, şöyle dediği rivayet edilmiştir;‘’Rasûlullah –sallallahu aleyhi ve sellem- vefat ettiği sırada evimde, rafta bulunan bir miktar arpadan başka, bir canlının yiyeceği hiçbir şey yoktu. Ben, bir müddet ondan yedim. Uzun bir süre (geçmesine rağmen tükenmediğini görünce) onu…
تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَا فِي بَيْتِي مِنْ شَىْءٍ يَأْكُلُهُ ذُو كَبِدٍ، إِلاَّ شَطْرُ شَعِيرٍ فِي رَفٍّ لِي، فَأَكَلْتُ مِنْهُ حَتَّى طَالَ عَلَىَّ، فَكِلْتُهُ فَفَنِيَ.
Râvi: ÂişeŞerhli
SahihMuttefekun aleyh (Buhârî ve Müslim)Sahîh-i Buhârî 6451
