باب مَا جَاءَ فِي الشَّعْرِ
Râvi:Âişe
حَدَّثَنَا ابْنُ نُفَيْلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ
شَعْرُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَوْقَ الْوَفْرَةِ وَدُونَ الْجُمَّةِ .
Bu hadisin henüz Türkçe çevirisi yok: Arapça metin, kaynak ve hüküm burada gösterilir.
Çeviriyi oku: English
Rivayet eden: Ebû Dâvûd (No. 4187), Buhârî (No. 3097, 6451), Müslim (No. 2973), İbn Mâce (No. 3345) ve Ahmed b. Hanbel (No. 23624).
Bu hadisin başka bir rivayetinin açıklaması var: Sahîh-i Buhârî 3097
Azîmâbâdî — Avnü'l-Ma'bûd
( فَوْق الْوَفْرَة وَدُون الْجُمَّة ) : وَوَقَعَ فِي رِوَايَة التِّرْمِذِيّ فَوْق الْجُمَّة دُون الْوَفْرَة عَكْس مَا فِي رِوَايَة أَبِي دَاوُدَ وَابْن مَاجَهْ , فَتُحْمَل رِوَايَة التِّرْمِذِيّ عَلَى أَنَّ الْمُرَاد بِقَوْلِهِ فَوْق وَدُون بِالنِّسْبَةِ إِلَى مَحَلّ وُصُول الشَّعْر أَيْ أَنَّ شَعْره صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ أَرْفَع فِي الْمَحَلّ مِنْ الْجُمَّة وَأَنْزَل فِيهِ مِنْ الْوَفْرَة , وَفِي رِوَايَة أَبِي دَاوُدَ بِالنِّسْبَةِ إِلَى طُول الشَّعْر وَقِصَرهَا أَيْ أَطْوَل مِنْ الْوَفْرَة وَأَقْصَر مِنْ الْجُمَّة فَلَا تَعَارُض بَيْن الرِّوَايَتَيْنِ , كَذَا فِي فَتْح الْوَدُود. قَالَ الْمُنْذِرِيُّ : وَأَخْرَجَهُ التِّرْمِذِيّ وَابْن مَاجَهْ وَلَفْظه فَوْق الْجُمَّة , و…
| Âlim | Hüküm | Kapsam | Eser |
|---|---|---|---|
| Elbânîv. 1420 h. | SahihHasan Sahih حسن صحيح | Hadis | No. 4187 |
| Şuayb el-Arnaûtv. 1438 h. | SahihSahih Lighairihi | Hadis | No. 4187 |
| Zübeyr Ali Zeîv. 1435 h. | Senedi hasenIsnaad Hasan | Yalnız senet | No. 4187 |
| Muhammed Muhyiddîn Abdülhamîdv. 1392 h. | SahihHasan Sahih | Hadis | No. 4187 |
Âişe -radıyallahu anha-’dan, şöyle dediği rivayet edilmiştir;‘’Rasûlullah –sallallahu aleyhi ve sellem- vefat ettiği sırada evimde, rafta bulunan bir miktar arpadan başka, bir canlının yiyeceği hiçbir şey yoktu. Ben, bir müddet ondan yedim. Uzun bir süre (geçmesine rağmen tükenmediğini görünce) onu…
تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَا فِي بَيْتِي مِنْ شَىْءٍ يَأْكُلُهُ ذُو كَبِدٍ، إِلاَّ شَطْرُ شَعِيرٍ فِي رَفٍّ لِي، فَأَكَلْتُ مِنْهُ حَتَّى طَالَ عَلَىَّ، فَكِلْتُهُ فَفَنِيَ.
وعن عائشة، رضي الله عنها، قالت: توفي رسول الله صلى الله عليه وسلم وما في بيتي من شئ يأكله ذو كبد إلا شطر شعير في رف لي، فاكلت منه حتى طال علي، فكلته ففنى، ((متفق عليه)) شطر شعير" شئ من شعير، كذا فسره…
وعن البراء رضى الله عنه قال: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم مربوعاً، ولقد رأيته في حلةٍ حمراء ما رأيت شيئاً قط أحسن منه.((متفق عليه))
