Riyâzü's-Sâlihîn 1773

Numan ibni Beşir (Allah Onlardan razı olsun)’nın anlattığına göre babası onu Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)’in yanına götürdü ve “Ben sahibi olduğum bir köleyi bu oğluma verdim” dedi. Bunun üzerine Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem), “Buna verdiğin gibi diğer çocuklarına da verdin mi?” diye sordu. Babam, “Hayır vermedim” dedi. Bunun üzerine peygamber (sallallahu aleyhi vesellem), “O halde bağışından dön” buyurdu.

Müslim’in diğer bir rivayetine göre, Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem), “Bu bağışın aynısını diğer çocuklarına da yaptın mı?” buyurdu. Beşir: “Hayır yapmadım” dedi. Bunun üzerine peygamberimiz:

“Allah’tan korkunuz. Çocuklarınız arasında adaletli davranınız” buyurdu. Bunun üzerine babam bağışından döndü ve köleyi geri gönderdi. (Müslim, Hibat,

Müslim’in diğer bir rivayetinde de Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem), “Ey Beşir, bundan başka oğlun var mı?” diye sordu. Beşir, “Evet var” dedi. Peygamberimiz: “Buna verdiğin gibi onlara da verdin mi?” buyurdu. Beşir, “Hayır vermedim” dedi. Bunun üzerine Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem),

“O halde beni şahit tutma, çünkü ben bir zulme şahit olamam” buyurdular. (Müslim, Hibat, 14)

Müslim’in başka bir rivayetinde Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem), “Beni bir zulme şahit kılma” buyurdu.

Yine Müslim’in değişik bir rivayetinde Peygamberimiz, “Bu bağışına benden başkasını şahit göster!” buyurdu ve

“Çocuklarının sana iyilik yapmakta, eşit olmalarından memnun olur musun?” diye sordu. Beşir, “Elbette” cevabını verdi.

“O halde niçin böyle haksızlık yapıyorsun, aralarında ayırım yapma, eşit davran!” buyurdular. (Müslim, Hibat, 17)