- باب استحباب جعل النوافل في البيت سواء الراتبة وغيرها، والأمر بالتحول للنافلة من موضع الفريضة أو الفصل بينهما بكلام
Hüküm yokRiyâzü's-Sâlihîn 1131
وعن عمر بن عطاء أن نافع بن جبير أرسله إلى السائب ابن أخت نمر يسأله عن شيء رآه منه معاوية في الصلاة فقال: نعم صليت معه الجمعة في المقصورة، فلما سلم الإمام، قمت في مقامي، فصليت فلما دخل أرسل إلي فقال: لا تعد لما فعلت: إذا صليت الجمعة فلا تصلها بصلاة حتى تتكلم أو تخرج، فإن رسول الله صلى الله عليه وسلم أمرنا بذلك أن لا نوصل صلاة بصلاة حتى نتكلم أو نخرج. ((رواه مسلم)).
Ömer ibni Ata’dan rivayet edildiğine göre Nafi ibni Cübeyr Muaviyenin namaz kılması hususunda Saibten gördüğü şeyi öğrenmek için Ömer ibni Ata’yı Nemirin kız kardeşinin oğlu Saibe göndermiş o da durum hakkında şu cevabı vermiş.
“Evet Maksure’de Muaviye ile beraber cumayı kıldım imam selam verdikten sonra kalkıp farzı kıldığım yerde cumanın sünnetini de kıldım Muaviye evine gidince bana bir adamla haber göndererek şunları söyledi. Yaptığın şeyi bir daha yapma Cuma namazını kıldıktan sonra biriyle konuşmadan veya mescidden çıkmadan başka bir nafile namaz ekleme. Zira Rasûlullah bize; “Konuşmadıkça veya mescidden çıkmadıkça farz namazına başka bir namazı eklememeyi emretti.” (Müslim, Cuma 73)
Rivayet eden: Müslim (No. 883a) ve Ahmed b. Hanbel (No. 16263, 16306). Riyâzü's-Sâlihîn içinde geçer (No. 1131).
