سورة الأنبياء، الآية ١٢
فَلَمَّآ أَحَسُّوا۟ بَأْسَنَآ إِذَا هُم مِّنْهَا يَرْكُضُونَ ١٢
falammā aḥassū basanā idhā hum min'hā yarkuḍūna
Onlar azabımızı hissedince, hemen oradan süratle kaçıyorlardı.
Enbiyâ Suresi’nin 12. ayeti (21:12) Mekki bir surededir; 17. cüzde, Mushaf’ın 323. sayfasında yer alır. Arapçasını okunuşu, mealleri ve tefsiriyle okuyun, 74 kârinin sesinden dinleyin.
74 kâriden 80 tilavet: birini seçin, oynatıcıda başlasın.
Helak olanlar onları köklerinden söküp, yok eden azabımızı görünce, korku içinde yaşadıkları şehirlerinden hızlıca kaçıyorlardı.
12-13. İşte bu helâk edilenlerin, Allah’ın azabını ve cezasını fark edip fiilen üzerlerine geldiğini gördüklerinde geriye dönme imkânları kalmadığı gibi tutturdukları yoldan vazgeçme imkânları da yoktu. Bu sefer pişmanlıklarından ve tedirginliklerinden dolayı ayaklarını yere vurarak tepinmekten ve kaçışmaktan başka bir şey yapamadılar. Onlara alay yollu şöyle denildi: Tepinmenin, kaçışıp durmanın ve pişmanlığın size faydası olmayacaktır, ama eğer gücünüz yetiyorsa haydi daha önce zevkini, sefasını sürdüğünüz lezzetlere, arzu ve isteklerinize, gösterişli meskenlerinize, Allah’ın emri gelinceye … Devamını oku
Enbiyâ suresinin 11-24. ayetleriyle ilgilidir (Mushafın 323. sayfası).
Azabımızı hissettikleri zaman, ondan süratle kaçıyorlardı.
Azabımızı hissettiklerinde birde bakarsın ki oralardan (azap bölgesinden) kaçıyorlar!
Onlar azabımızın şiddetini hissettikleri zaman oradan kaçmaya koyuluyorlardı.
