Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: Her kim beni tanıyan ve ihlâs ile bana ibadet eden bir kuluma düşmanlık ederse, ben de ona savaş ilan ederim. Kulum bana, kendisine farz kıldığım şeylerden daha sevgili olan bir şeyle yaklaşamaz
Ebû Hureyre -radıyallahu anh-'dan rivayet edildiğine göre o şöyle demiştir: Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur:
«Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: Her kim beni tanıyan ve ihlâs ile bana ibadet eden bir kuluma düşmanlık ederse, ben de ona savaş ilan ederim. Kulum bana, kendisine farz kıldığım şeylerden daha sevgili olan bir şeyle yaklaşamaz. Kulum bana nafile ibadetlerle yaklaşmaya devam eder; nihayet ben onu severim. Onu sevdiğim zaman, artık onun işiten kulağı, gören gözü, tutan eli ve yürüyen ayağı olurum. Benden bir şey isterse mutlaka ona veririm. Benden sığınma dilerse, mutlaka onu korurum.»
Rivayet eden: Buhârî (No. 6502).رواه البخاري
Kaynaklar (8)
صحيح البخاري (8/ 105) (6502).
الإفصاح عن معاني الصحاح، ليحيى بن هبيرة (7/ 302).
جامع العلوم والحكم في شرح خمسين حديثا من جوامع الكلم، لابن رجب (2/ 330).
عمدة القاري شرح صحيح البخاري، لمحمود بدر الدين العينى (23/ 88).
مرقاة المفاتيح شرح مشكاة المصابيح، لعلي بن سلطان القاري (4/ 1544).
Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- kutsi bir hadiste Allah -Azze ve Celle-'nin şöyle buyurduğunu haber vermiştir: «Kim benim dostlarımdan birine eziyet eder, onu kızdırır veya ona buğz ederse, ben ona bunu haber verir ve ona düşmanlığımı ilan ederim.» Veli, takva sahibi Mümindir. Kulun Allah'ın velayetindeki payı, sahip olduğu iman ve takva derecesine göredir. Hiçbir şey, bir Müslümanı Rabbine, farz ibadetler ve haramlardan kaçınmaktan daha sevimli kılamaz. Bir Müslüman, farzların yanı sıra nafile ibadetlerle de Rabbine yakınlaşmaya devam eder ve sonunda Allah'ın sevgisine erişir. Allah bir kulunu sevdiğinde, Allah o kula şu dört azasında yardım eder ve isabet ettirir: Allah Teâlâ, kulunun işitmesinde ona yol gösterir, böylece yalnızca Allah'ın hoşuna giden şeyleri duyar. Bakışlarında ona yol gösterir, böylece yalnızca Allah’ın bakılmasını sevdiği ve razı olduğu şeylere bakar. Eliyle yapacağı şeylerde ona yol gösterir, dolayısıyla Allah'ın razı olacağı işler dışında eliyle hiçbir şey yapmaz. Ayağıyla gideceği yerler hususunda kuluna yol gösterir, böylece ancak Allah'ın razı olacağı şeye doğru yürür ve yalnızca hayırlı işlere gider. Bununla birlikte, eğer Allah’tan bir şey dilerse, Allah ona istediğini verir; böylece duası kabul olunur. Eğer Allah'a sığınır ve O'ndan korunma dilerse Allah -Subhânehû ve Teâlâ- onu korktuğu şeyden korur, muhafaza eder.
Hadisten çıkan dersler
Bu hadis Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-'in Rabbinden rivayet ettiği bir hadistir. Kutsi hadis veya ilahî hadis olarak isimlendirilir, lafzı ve manası Allah'tandır. Fakat Kur'an'ı diğer şeylerden ayıran, tilavetiyle ibadet yapılıyor olması, Kur'an okumak için abdest alma, mucize oluşu ve diğer özellikleri kutsi hadiste bulunmaz.
Allah veli kullarına zarar vermek yasaklanmış ve onları sevmek ve faziletlerini kabul etmek teşvik edilmiştir.
Allah'ın düşmanlarına karşı düşmanlık yapmak emredilmiş, Allah'ın düşmanlarına dost olmak haram kılınmıştır.
Her kim Allah'ın dinine uymadan O'nun dostluğunu iddia ederse, iddiasında yalan söylüyordur.
Allah'ın dostluğu, farzları yerine getirmek ve haramları terk etmekle olur.
Allah'ın kulunu sevmesinin ve duasına icabet etmesinin sebeplerinden biri de, farzları eda ettikten ve haramları terk ettikten sonra nafile ibadetleri yapmasıdır.
Bu hadis veli kulların saygınlık ve yüksek makamlara sahip olduklarını gösterir.
Arapça açıklama
أَخْبَرَ النبيُّ صلى الله عليه وسلم في الحديثِ القُدْسِيِّ أنَّ الله عز وجل قال: مَن آذى وَليًّا من أوليائي وأغضبَه وأبغضَه فقد أَعْلمتُه وأعلنتُ له العداوة.
والوليُّ هو: المؤمنُ التَّقي، وعلى قدر ما للعبد من الإيمان والتقوى يكون نصيبُه من ولاية الله. وما تقرَّب المسلم إلى ربِّه بشيء أحب إليه مما افترضه وأوجبه عليه من فعل الطاعات وترك المحرمات، وما يزال المسلم يتقرّب إلى ربه بالنوافل مع الفرائض؛ حتى ينال محبة الله. فإذا أحبه الله كان الله مُسددًا له في هذه الأعضاء الأربعة:
يُسدِّدُه في سمعه، فلا يسمع إلا ما يرضي الله.
ويُسدده في بصره، فلا ينظر إلا إلى ما يحب الله النظر إليه ويرضاه.
ويُسدده في يده، فلا يعمل بيده إلا ما يرضي الله.
ويُسدده في رجله، فلا يمشي إلا إلى ما يرضي الله، ولا يسعى إلا إلى ما فيه الخير.
ومع هذا إنْ سأل اللهَ شيئًا فإنَّ الله يعطيه ما سأل، فيكون مجابَ الدعوة، ولئن استعاذ بالله ولجأ إليه طلبًا للحماية، فإن الله سبحانه يُعيذه ويحميه مما يخاف.
هذا الحديث ممّا يَرويه النبيُّ صلى الله عليه وسلم عن ربه، ويُسمّى بالحديث القُدْسِي أو الإلهي، وهو الذي لَفْظُه ومعناه مِن الله، غير أنه ليست فيه خصائصُ القرآن التي امتاز بها عما سواه، من التعبُّدِ بتلاوتِه والطهارة له والتَّحَدِّي والإعجاز، وغير ذلك.
النهي عن إيذاء أولياء الله والترغيب في حُبِّهم، والاعتراف بفضلهم.
الأمر بمعاداة أعداء الله وتحريم موالاتهم.
مَن ادَّعَى ولايةَ اللهِ بدون اتّباع شرعِه فهو كاذبٌ في دعواه.
تُنالُ ولايةُ الله بفعل الواجبات وترك المحرمات.
مِن أسباب محبة الله للعبد وإجابة دعوته فِعْلُ النوافل بعد القيام بالواجبات وترك المحرمات.
Rasûlullah –sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: «Allah şöyle buyurdu: Her kim beni tanıyan ve ihlas ile bana ibadet eden bir kuluma düşmanlık ederse, ben de ona savaş ilan ederim. Kulum bana, kendisine farz kıldığım şeylerden daha sevgili olan bir şeyle yaklaşamaz. Kulum bana nafile…
"إن الله تعالى قال: من عادى لي وليا فقد آذنته بالحرب. وما تقرب إلي عبدي بشيء أحب إلي مما افترضت عليه، وما يزال عبدي يتقرب إلي بالنوافل حتى أحبه، فإذا أحببته كنت سمعه الذي يسمع به، وبصره الذي يبصر به، ويده التي يبطش…
وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "إن الله تعالى قال: "من عاد لي وليَّا، فقد آذنته بالحرب، وما تقرب إلي عبدي بشيء أحب إليَّ مما افترضت عليه، وما يزال عبدي يتقرب إليَّ بالنوافل…
