وعن أبى هريرة رضي الله عنه أن رجلاً قال: يا رسول الله إن لى قرابة أصلهم ويقطعونى، وأحسن إليهم ويسيئون إلى، وأحلم عنهم ويجهلون على! فقال: “لئن كنت كما قلت فكأنما تسفهم المل ولا يزال معك من الله تعالى ظهير عليهم ما دمت على ذلك” ((رواه مسلم)) وقد سبق شرحه في “باب صلة الأرحام”.
Ebû Hüreyre (Allah Ondan razı olsun) dan rivâyet edildiğine göre bir adam peygamber (sallallahu aleyhi vesellem)’e: Ya Rasûlallah benim akrabalarım var, onları ziyaret ediyorum, onlar ise benimle irtibatı kesiyorlar, ben onlara iyilik ediyorum, onlar bana kötülük yapıyorlar. Onlara anlayışlı ve yumuşak davranıyorum, onlar ise bana kaba ve cahilce davranıyorlar diye durumunu arzetti. Bunun üzerine Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu.
“Eğer dediğin gibi isen onlara kızgın kül yedirmiş oluyorsun sen böyle devam ettikçe Allah’ın yardımı seninledir.” (Müslim: Birr 22)
Rivayet eden: Müslim (No. 2558a) ve Ahmed b. Hanbel (No. 7651, 8975, 9894). Riyâzü's-Sâlihîn içinde geçer (No. 647).
Bir adam şöyle dedi: "Ey Allah'ın Rasûlü! Benim bir takım akrabalarım var ki, ben akrabalık bağımı sürdürdüğüm halde onlar benimle akrabalık bağlarını kesip koparıyorlar. Ben onlara iyilik yaptığım halde, onlar bana kötü davranıyorlar. Ben onlara anlayışlı yumuşak davrandığım halde, onlar bana kaba…
