Hüküm yok
Muttefekun aleyh (Buhârî ve Müslim) Riyâzü's-Sâlihîn 132
السابع: عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال:
" من غدا إلى المسجد أو راح، أعد الله له في الجنة نزلا كلما غدا أو راح"
Senedi göster حَرَكات Harekeler A−
A+
Ebu Musa el-Eş’ari (Allah Ondan razı olsun)’den rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu: “Kim ki iki serinlik zamana rastlayan sabah ve ikindi namazlarını kılarsa cennete girer.” (Buhari Mevakit-us Salat 26, Müslim, Mesacid 215)
Rivayet eden: Buhârî (No. 662 ), Müslim (No. 669 ) ve Ahmed b. Hanbel (No. 10200 ). Riyâzü's-Sâlihîn içinde geçer (No. 132).
Bu hadisin başka bir rivayetinin açıklaması var: Sahîh-i Müslim 669
Âlimlerin hükümleri
Bu hadis için henüz hüküm yok.
Diğer rivayetlerle ilgili hükümler (8)
Sahih Elbânî صحيح — صحيح الجامع (6399)Elbânî رواه البخاري بنحوه — تمام المنة (291)Senedi sahih Şuayb el-Arnaût إسناده صحيح على شرط البخاري — تخريج صحيح ابن حبان (2037)Senedi sahih Şuayb el-Arnaût إسناده صحيح على شرط الشيخين — تخريج المسند لشعيب (10608)Sahih Müslim صحيح — صحيح مسلم (669)Sahih İbn Hibbân أخرجه في صحيحه — صحيح ابن حبان (2037)Sahih İbn Huzeyme أخرجه في صحيحه — صحيح ابن خزيمة (3/ 26)Sahih Ebû Nuaym صحيح متفق عليه [أي:بين العلماء — حلية الأولياء (3/265)
Diğer rivayetler
Sahih Muttefekun aleyh (Buhârî ve Müslim) Sahîh-i Buhârî 662
Râvi: Ebû Hureyre Yalnız Arapça
Sahih Muttefekun aleyh (Buhârî ve Müslim) Sahîh-i Müslim 669
«Kim sabah akşam camiye gider gelirse, her gidip gelişinde Allah Teâlâ o kimseye Cennet'teki ikramını hazırlar.»
مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ أَوْ رَاحَ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ فِي الْجَنَّةِ نُزُلاً كُلَّمَا غَدَا أَوْ رَاحَ "
Râvi: Ebû Hureyre Şerhli
Hüküm yok Muttefekun aleyh (Buhârî ve Müslim) Müsned 10200
Râvi: Ebû Hureyre Yalnız Arapça
Hüküm yok Muttefekun aleyh (Buhârî ve Müslim) Riyâzü's-Sâlihîn 1053
" من غدا إلى المسجد أو راح، أعد الله له في الجنة نزلا كلما غدا أو راح"
Râvi: Ebû Hureyre
Sahih Muttefekun aleyh (Buhârî ve Müslim) Mişkâtü'l-Mesâbîh 698
Râvi: Ebû Hureyre Yalnız Arapça
Ayrıca rivayet edenler… (15)
التدوين في أخبار قزوين للرافعي (1004)مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ أَوْ رَاحَ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ نُزُلا مِنَ الْجَنَّةِ كُلَّمَا غَدَا أَوْ رَاحَ الزهد لأحمد بن حنبل (1)مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ أَوْ رَاحَ أَعَدَّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ فِي الْجَنَّةِ نُزُلا كُلَّمَا غَدَا أَوْ رَاح السنن الصغير للبيهقي (230)مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ وَرَاحَ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ فِي الْجَنَّةِ نُزُلا كُلَّمَا غَدَا وَرَاحَ السنن الكبرى للبيهقي (4579)مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ وَرَاحَ ، أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ فِي الْجَنَّةِ نُزُلا كُلَّمَا غَدَا وَرَاحَ الوسيط في تفسير القرآن المجيد (398)مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ وَرَاحَ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ فِي الْجَنَّةِ نُزُلا كُلَّمَا غَدَا أَوْ رَاحَ تلخيص المتشابه في الرسم (135)مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ وَرَاحَ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ فِي الْجَنَّةِ نُزُلا كُلَّمَا غَدَا وَرَاحَ حلية الأولياء لأبي نعيم (4010)مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ أَوْ رَاحَ ، أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ نُزُلا مِنَ الْجَنَّةِ كُلَّمَا غَدَا أَوْ رَاحَ شرح السنة (466)مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ وَرَاحَ ، أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ نُزُلَهُ مِنَ الْجَنَّةِ ، كُلَّمَا غَدَا وَرَاحَ شعب الإيمان للبيهقي (2635)مَنْ غَدَا أَوْ رَاحَ إِلَى الْمَسْجِدِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ فِي الْجَنَّةِ نُزُلا كُلَّمَا غَدَا أَوْ رَاحَ صحيح ابن حبان (2078)مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ ، أَوْ رَاحَ ، أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ نُزُلا فِي الْجَنَّةِ كُلَّمَا غَدَا أَوْ رَاحَ صحيح ابن خزيمة (1418)مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ أَوْ رَاحَ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ نُزُلا فِي الْجَنَّةِ كُلَّمَا غَدَا أَوْ رَاحَ مستخرج أبي عوانة (861)مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ وَرَاحَ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ فِي الْجَنَّةِ نُزُلا كُلَّمَا غَدَا وَرَاحَ مسند السراج (1169)مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ أَوْ رَاحَ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ فِي الْجَنَّةِ نُزُلًا كُلَّمَا غَدَا وَرَاحَ مصنف ابن أبي شيبة (33921)مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ أَوْ رَاحَ إِلَى الْمَسْجِدِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ فِي الْجَنَّةِ نُزُلًا كَمَا غَدَا أَوْ رَاحَ معالم التنزيل تفسير البغوي (593)مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ أَوْ رَاحَ ، أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ نُزُلَهُ مِنَ الْجَنَّةِ كُلَّمَا غَدَا أَوْ رَاحَ
Önceki hadis No. 122 Sonraki hadis No. 124
