وعن أبي هريرة رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال :" من القرآن سورة ثلاثون آية شفعت لرجل حتى غفرت له ،وهي: تبارك الذي بيده الملك ". ((رواه أبو داود والترمذي وقال :" حديث حسن ، وفي رواية أبي داود: "تشفع ")).
Ebû Hureyre -radıyallahu anh-’dan rivayet edildiğine göre, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur:
“Kur’an’da otuz ayetten ibaret bir sûre bir adama şefaat etti; neticede o kişi bağışlandı. O sûre: Tebârekellezî biyedihi’l-mülk’dür.” Ebû Davud rivayetinde: "Şefaat eder" olarak gelmektedir.
Rivayet eden: Ebû Dâvûd (No. 1400), Tirmizî (No. 2891), İbn Mâce (No. 3786) ve Ahmed b. Hanbel (No. 7634, 7927). Riyâzü's-Sâlihîn içinde geçer (No. 1016).
Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Kur'an-ı Kerim'de otuz ayetten oluşan bir sure olduğunu açıklamıştır. Bir adama şefaat etti; neticede Allah o kişiyi bağışlandı. Öyleki o kimse bu sureyi okur ve ona özen gösterirdi. Bu adam öldüğünde azabı ondan def edene kadar ona şefaat etmiştir. Hadisin başında hangi sure olduğu belirtilmemiş sonra hadisin sonunda açıklanmıştır ki şerefi ve azameti daha etkili olsun. O surenin okunmasına daha çok gayret edilsin.
Arapça açıklama
يبين رسول اللّه –صلى الله عليه وسلم- أن هناك سورة من القرآن تتكون من ثلاثين آية شفعت لرجل حتى غفر الله له، حيث كان يقرؤها ويعتني بها، فلما مات شفعت له حتى دفع عنه عذابه، وأبهم ذكرها في بداية الحديث، ثم بينها في آخره؛ ليكون أوقع في شرفها وفخامتها، وأبلغ في المواظبة على قراءتها.
