باب الإيمان بالقدر - الفصل الثاني
وَعَن مطر بن عكام قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا قَضَى اللَّهُ لِعَبْدٍ أَنْ يَمُوتَ بِأَرْضٍ جَعَلَ لَهُ إِلَيْهَا حَاجَةً» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيّ
Bu hadisin henüz Türkçe çevirisi yok: Arapça metin, kaynak ve hüküm burada gösterilir.
Çeviriyi oku: English
Rivayet eden: Tirmizî (No. 2146, 2147). Mişkâtü'l-Mesâbîh içinde geçer (No. 110).
Bu hadisin başka bir rivayetinin açıklaması var: Sünen-i Tirmizî 2146
| Âlim | Hüküm | Kapsam | Eser |
|---|---|---|---|
| Elbânîv. 1420 h. | Sahihصَحِيح | Hadis | تحقيق مشكاة المصابيح |
| Zübeyr Ali Zeîv. 1435 h. | SahihSahīh | Hadis | |
| Zübeyr Ali Zeîv. 1435 h. | Sahihصحیح | Hadis |
«Allah bir kulun bir yerde ölmesini takdir etmişse, onun oraya gitmesine sebep olacak bir ihtiyaç kılar.»
" إِذَا قَضَى اللَّهُ لِعَبْدٍ أَنْ يَمُوتَ بِأَرْضٍ جَعَلَ لَهُ إِلَيْهَا حَاجَةً "
Ebû Azze el-Huzelî -radıyallahu anh-'dan rivayet edildiğine göre, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: «Allah, bir kulunun ruhunu bir yerde kabzetmek istediğinde, ona orada bir ihtiyaç peydâ eder.»
" إِذَا قَضَى اللَّهُ لِعَبْدٍ أَنْ يَمُوتَ بِأَرْضٍ جَعَلَ لَهُ إِلَيْهَا حَاجَةً أَوْ قَالَ بِهَا حَاجَةً "
