Râvi:Ukbe b. Âmir
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عُقْبَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ يَوْمًا فَصَلَّى عَلَى أَهْلِ أُحُدٍ صَلاَتَهُ عَلَى الْمَيِّتِ، ثُمَّ انْصَرَفَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ "
إِنِّي فَرَطٌ لَكُمْ، وَأَنَا شَهِيدٌ عَلَيْكُمْ، وَإِنِّي وَاللَّهِ لأَنْظُرُ إِلَى حَوْضِي الآنَ، وَإِنِّي أُعْطِيتُ مَفَاتِيحَ خَزَائِنِ الأَرْضِ ـ أَوْ مَفَاتِيحَ الأَرْضِ ـ وَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ أَنْ تُشْرِكُوا بَعْدِي، وَلَكِنْ أَخَافُ عَلَيْكُمْ أَنْ تَنَافَسُوا فِيهَا "
Ukbe b. Amir -radıyallahu anh-'tan rivayet olunduğuna göre;
"Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Uhut şehidleri üzerine kabre konmalarından sekiz sene sonra ölülere ve dirilere veda eder gibi namaz kıldı.Sonra da minbere çıktı.Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, aradan sekiz yıl geçtikten sonra bir gün Uhud şehidlerini ziyarete gitti. Yaşayanlara ve ölenlere vedâ eder gibi onlara dua etti. Sonra (konuşmak üzere) minbere çıktı ve şunları söyledi:
Ben âhirete sizden önce gideceğim ve sizin için hazırlık yapacağım; sizin Allah yolundaki hizmetlerinize şâhitlik edeceğim. Buluşma yerimiz Kevser havuzunun yanıdır. Ben şu bulunduğum yerden Kevser havuzunu görmekteyim. Ben sizin Allah’a şirk koşmanızdan korkmuyorum. Ama dünya hırsıyla birbirinizle didişip çekişmenizden korkuyorum.''Ukbe sözüne şöyle devam etti: Bu benim Rasûlullah’ı son görüşüm oldu."Başka bir rivayette:''Ancak ben sizin dünya için birbirinizle didişmenizden korkarım.Sizden öncekilerin birbirleriyle savaşıp öldükleri gibi savaşıp ölmenizdenkorkarım.''Ukbe dedi ki:Bu benim Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'i minber üzerinde son görüşüm oldu.Başka bir rivayette:Şöyle buyurdu:''Ben sizn önünüzde gidiyorum.Size şahitlik ediyorum.Allah'a yemin ederim ki ben şimdi Kevser havzuma bakıyorum.Bana yeryüzünün hazinelerinin ya da yeryüzünün anahtarları verildi.Muhakkak ki ve Allah'a yemin olsun benden sonra şirk koşmanızdan korkmuyorum.Ancak dünya için didişmenizden korkuyorum.
Rivayet eden: Buhârî (No. 6590, 1344, 3596, 4042, 4085, 6426), Müslim (No. 2296a), Nesâî (No. 1954) ve Ahmed b. Hanbel (No. 16705, 16756).