Osama Alsafi

İlahi okumadaki altın sesi ve Kur’an tilavetindeki huşu dolu sesi… Bu iki meleke, Osama Alsafi’yi Arap münşidleri ve kârileri arasında önemli bir konuma taşımıştır. Nitekim 2002’de Dünya Müslüman Gençler Asamblesi’nin medya ve ilahi ödülünü, 1999’da ise Doha Sanat Festivali’nde en iyi ses ödülünü almıştır.

Osama Haşim Alevi Alsafi, Birleşik Arap Emirlikleri’nde doğdu ve orada yetişti. Yönelimi ve eğitimi İslami ilimlerden uzaktı: Mühendislik ve kentsel tasarım alanında uzmanlaştı, Avustralya’daki Sidney Üniversitesi’nden yüksek lisans derecesi aldı.

Osama Alsafi mimari tasarımdan sanatsal tasarıma geçti ve gözünü bir başka inşaya dikti: amaçlı söz aracılığıyla nesilleri İslam’ın öğretileri üzerine inşa etmek. Alsafi, er-Risale dergisine verdiği bir röportajda şöyle diyor: “İslami ilahi, inşa etmeyi hedeflemesiyle diğer sanatlardan ayrılır; mimarlıkla ortak noktası da budur. Mimar, okulları tasarlarken başarıyı, evleri tasarlarken de kenetlenmiş aileyi inşa etmeyi amaçlar; münşid ise insanın kendisini ve Allah ile güzel bir ilişkiyi inşa etmeyi amaçlar.”

Münşid Alsafi, Allah’ın güzel bir ses bahşettiği herkesin bu sesi O’nun kelamını okumaya ve öğretilerini yaymaya adaması gerektiğine inanıyordu. Bu nedenle dinî ilahi ve Kur’an tecvidi dünyasına adım attı. İlk adımlarını okulundaki İslami eğitim grubunda ve eğitim buluşmalarında, ardından izcilerin gece toplantılarında attı. Bunun yanı sıra kıraat âlimlerinin yanında tecvid ilmini ve makamları öğrendi.

Osama Alsafi, gerek uzmanlık alanında gerekse sanat alanında çeşitli görevler üstlendi. Dubai Belediyesi’nde Rehabilitasyon ve Yapı Etütleri Bölümü başkanlığına atandı. Ayrıca Dubai Uluslararası Kur’an-ı Kerim Ödülü yarışmalar biriminin üyesi, Uluslararası Kur’an-ı Kerim Hıfz Kurumu’nun Birleşik Arap Emirlikleri temsilcisi ve Şeyh Muhammed Nur bin Seyf Kur’an-ı Kerim Hıfz ve İslami İlimler Merkezi’nin kurucusu ve başkanıdır. Bunlara paralel olarak Emirlikler İlahi Derneği’nin kuruluşunu da yönetti.

Alsafi’nin ilk sanat eseri 1998’de yayımlandı. Bunu “Farhatuna”, “Fi Uyuni”, “Darb es-Salihin”, “İlaykuma”, “Hassas” gibi solo ya da ortak çalışmalardan oluşan bir dizi albüm ve başka ilahiler izledi. Bu eserlerle, kendi ifadesiyle şu mesajı iletmeye çalıştı: “Hayatın baskıları, zihinleri ve düşünceleri meşgul eden onca dağınıklık ve duygulardaki çalkantı karşısında doğrudan yönlendirmek ve ikna etmek zorlaşıyor. Bu yüzden insanların susadığı yüce anlamları, sakinlik ve keyifle içe işleyen hafif bir kalıba dökmek gerekiyor.”