- باب جواز الشرب من جميع الأواني الطاهرة غير الذهب والفضة وجواز الكرع - وهو الشرب بالفم من النهر وغيره- بغير إناء ولا يد وتحريم استعمال إناء الذهب والفضة في الشرب والأكل والطهارة وسائر وجوه الاستعمال
عن أنس رضى الله عنه قال: حضرت الصلاة، فقام من كان قريب الدار إلى أهله، وبقى قوم فأتى رسول الله صلى الله عليه وسلم بمخضب من حجارة، فصغر المخضب أن يبسط فيه كفه، فتوضأ القوم كلهم. قالوا: كم كنتم؟ قال: ثمانين وزيادة.((متفق عليه))، هذه رواية البخاري.
وفي رواية مسلم: أن النبي صلى الله عليه وسلم دعا بإناء من ماء، فأتى بقدح رحراح فيه شئ من ماء، فوضع أصابعه فيه. قال أنس : فجعلت أنظر إلى الماء ينبع من بين أصابعه ، فحزرت من توضأ ما بين السبعين إلى الثمانين.
Enes (Allah Ondan razı olsun) şöyle demiştir: Namaz vakti girince evleri yakın olanlar evlerine gittiler. Bazıları da yerlerinde kaldılar. Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)’e taştan yapılmış bir kap getirdiler. Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem)’in eli sığmayacak kadar küçük olan bu kaptan oradaki bütün cemaat abdest aldılar. Bazıları Enes’e orada kaç kişi vardınız diye sorunca Enes seksen kişiden fazlaydık, dedi.
* Diğer bir rivayet ise şöyledir: Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem) bir su kabı istedi. İçinde birazcık su bulunan fakat derin olmayan geniş bir kap getirdiler. Rasûlullah elini bu suya soktu. Enes diyor ki: Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem)’in parmakları arasında akan suya bakıyordum, sudan yetmiş seksen kadar kişi abdest aldı. (Buhari, Vudu 46, Müslim, Fezail 4)
Rivayet eden: Buhârî (No. 200). Riyâzü's-Sâlihîn içinde geçer (No. 773).
Enes -radıyallahu anh-'dan merfû olarak rivâyet edildiğine göre: Namaz vakti girince evi yakın olanlar evlerine gittiler. Bazıları da oldukları yerde kaldılar. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-’e taştan yapılma bir kap getirdiler. İçine Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-’in eli…