وعنه رضي الله عنه قال: شهدت من النبي صلى الله عليه وسلم مجلساً وصف فيه الجنة حتى انتهى، ثم قال في آخر حديثه:
"فيها مالا عين رأت، ولا أذن سمعت، ولا خطر على قلب بشر"
Sehl ibni Sa’d (Allah Ondan razı olsun) şöyle demiştir: Bir gün Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) cennetten bahsettiği bir sohbetinde bulunmuştum. Sözünün sonunda şöyle buyurdu:
“Orada hiçbir gözün görmediği, hiçbir kulağın duymadığı hiçbir kimsenin hatırından bile geçirmediği nimetler vardır”, sonra şu ayeti okudu:
“Onlar yataklarından geceleri kalkarak, korku ve ümid içinde Rablerine yalvaranlardır ve kendilerine geçinmeleri için verdiğimiz rızıktan Allah yolunda başkalarına harcayanlardır. Böyle davranan mü’minlere , yaptıklarından dolayı mükafat olarak, öteki dünyada onlara şimdiye kadar gizli kalan, göz aydınlığı olarak nelerin saklandığını kimse bilip hayal edemez.”( 32 Secde Suresi,16-17)
Rivayet eden: Buhârî (No. 3244, 4779, 4780, 7498), Müslim (No. 2824a, 2824b, 2824c), Tirmizî (No. 3197, 3292), İbn Mâce (No. 4328), Ahmed b. Hanbel (No. 7796, 9274, 9636, 10020) ve Dârimî (No. 2707). Riyâzü's-Sâlihîn içinde geçer (No. 1891).