وعن أبي ذر رضي الله عنه أنه سمع رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: “ليس من رجل ادعى لغير أبيه وهو يعلمه إلا كفر، ومن ادعى ما ليس له، فليس منا، وليتبوأ مقعده من النار، ومن دعا رجلاً بالكفر، أو قال: عدو الله، وليس كذلك إلا حار عليه” ((متفق عليه وهذا لفظ رواية مسلم)).
Ebu Zer (Allah Ondan razı olsun) Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)’i şöyle buyururken işitmiştir:
“Babası olmadığını bildiği halde, babasından başka birine bilerek babamdır diye iddia eden hiçkimse yoktur ki küfre girmiş olmasın. Kim de kendisinin olmayan bir şeye sahip çıkmaya kalkışırsa bizden değildir. Cehennemdeki yerine hazırlansın. Kim de bir kimseyi kafir ve Allah düşmanı diye çağırırsa o kimse de bu sözlere layık değilse bu sözler söz atanın özerine döner.” (Müslim, İman, 112)
Rivayet eden: Buhârî (No. 3508), Müslim (No. 61), İbn Mâce (No. 2319) ve Ahmed b. Hanbel (No. 20492). Riyâzü's-Sâlihîn içinde geçer (No. 1805).
Ebû Zer -radıyallahu anh-'dan merfû olarak rivayet edildiğine göre, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buymuştur: «Babası olmadığını bildiği birini babam diye sahiplenen kimse, babasına nankörlük etmiş olur. Kendisine ait olmayan bir şeyi sahiplenmeye kalkışan kimse bizden değildir. O…
Sa’d b. Ebi Vakkâs -radıyallahu anh-’den rivayet edildiğine göre Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu: “Bir kimse kendi babası olmadığını kesinlikle bildiği birinin soyundan geldiğini ileri sürerse, ona cennet haramdır.”
