وعن وراد كاتب المغيرة شعبة قال: أملى على المغيرة بن شعبة في كتاب إلى معاوية رضي الله عنه ، أن النبي صلى الله عليه وسلم أن يقول في دبر كل صلاة مكتوبة: "لا إله إلا الله وحده لا شريك له، له الملك وله الحمد وهو على كل شيء قدير، اللهم لا مانع لما أعطيت، ولا معطي لما منعت، ولا ينفع ذا الجد منك الجد" وكتب إليه أنه "كان ينهى عن قيل وقال، وإضاعة المال، وكثرة السؤال، وكان ينهى عن عقوق الأمهات، ووأد البنات، ومنع وهات” ((متفق عليه وسبق شرحه)).
Muğire’nin katibi Verrad’dan nakledildiğine göre şöyle demiştir: Muğirenin Muaviyeye gönderdiği mektubunda bana şöyle yazdırdı: “Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem) her farz namazın ardından şöyle dua ederdi:
“La ilahe illallahu vahdehu la şerike leh, lehül mülkü velehul hamdü ve hüve ala külli şey’in kadir. Allahumme la mânia lima a’tayte, ve la mu’tiye lime mena’te, vela yenfe-u ze’l ceddi minkel ceddu = Tek olan Allah’tan başka gerçek hiçbir ilah yoktur. Onun ortağı da yoktur. Mülk onundur. Her türlü eksiksiz övgüler ona mahsustur. O’nun her şeye gücü yeter. Allahım senin verdiğine engel olacak hiçbir güç yoktur. Senin vermediğini verecek de yoktur. Servet sahibi olanın serveti senin yardımın olmadıkça kendisine bir fayda sağlamaz.”
Muğire Muaviye’ye şunu da yazdı:
“Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) dedikodudan, malı İslamın kabul etmediği lüzumsuz yerlere harcamaktan ve gereksiz yere çok soru sormaktan yasaklardı.
Yine Peygamberimiz (sallallahu aleyhi vesellem) ana-babaya itaatsizlik etmekten, kız çocuklarını diri diri toprağa ve toplumun bataklarına gömmekten, verilmesi gerekeni vermemekten, hakkı olmayan bir şeyi de istemekten yasaklardı. (Buhari, İ’tisam, 3; Müslim, Akdiye, 12)
Rivayet eden: Buhârî (No. 844, 6330, 6615, 7292), Müslim (No. 593a, 593c, 593e), Ebû Dâvûd (No. 1505), Nesâî (No. 1341, 1342, 1343), Ahmed b. Hanbel (No. 17437, 17456, 17477, 17522) ve Dârimî (No. 1315). Riyâzü's-Sâlihîn içinde geçer (No. 1782).