Râvi:Âişe
وعن عائشة رضي الله عنها، أن قريشًا أهمهم شأن المرأة المخزومية التي سرقت فقالوا: من يكلم فيها رسول الله صلى الله عليه وسلم ؟ فقالوا: ومن يجترئ عليه إلا أسامة بن زيد، حب رسول الله صلى الله عليه وسلم :، فكلمه أسامة فقال صلى الله عليه وسلم :“أتشفع في حد من حدود الله تعالى؟ “ثم قام فاختطب، ثم قال: “إنما أهلك الذين قبلكم أنهم كانوا إذا سرق فيهم الشريف تركوه، وإذا سرق فيهم الضعيف، أقاموا عليه الحد، وايم الله لو أن فاطمة بنت محمد سرقت لقطعت يدها” ((متفق عليه)).
وفي رواية فتلون وجه رسول الله صلى الله عليه وسلم " فقال: "أتشفع في حد من حدود الله؟" قال أسامة: استغفر لي يا رسول الله قال: ثم أمر بتلك المرأة فقطعت يدها.
Aişe (Allah Ondan razı olsun) şöyle demiştir: Mahzun kabilesinden hırsızlık yapan bir kadının durumu Kureyşlileri çok üzmüştü. Onlar, bu kadın hakkında Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)’le kim konuşabilir?” diye müzakere edip “Buna Rasûlullah’ın sevgilisi Üsame ibni Zeyd ‘den başka kimse cesaret edemez” dediler. O da, Rasûlullah ile konuştu. Bunun üzerine Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) Üsame’ye, “Allah’ın koyduğu cezalardan birinin uygulanmaması için aracılık mı yapıyorsun?” diyerek dedi, sonra kalktı halka şöyle hitap etti: “Sizden öncekilerin helak oluşlarının sebebi soylu, makam mevki sahibi biri hırsızlık ettiğinde cezayı uygulamadıkları halde zayıf ve kimsesiz biri hırsızlık yapınca onu hemen cezalandırırlardı. Allah’a yemin ederim ki kızım Fatıma da hırsızlık etseydi onun da elini keserdim” buyurdular. (Buhari, Enbiya, 54; Müslim, Hudud, 8)
Başka bir rivayette; Peygamberimizin mübarek üfkeden yüzünün rengi değişti ve Usama bin Zeyde: “Allah’ın koyduğu cezalardan birinin uygulanmaması için aracılık mı yapıyorsun?” buyurdular. Bunun özerine Usame bin Zeyd : Ey Allahın Resulu benim için Allahtan bağışlamamı dile diye ricada bulundu. Allahın Resulu(sallallahu aleyhi vesellem) hırsızlık yapan kadının elini kesmesini emretiler ve kadının eli kesildi.
BÖLÜM 351
YOL GÖLGELİK VE SU BAŞLARINA ABDEST BOZMANIN YASAK OLUŞU
"Mü'min erkekleri ve mü'min kadınları yapmadıkları bir fiilden dolayı suçlayıp eziyet edenlere gelince, onlar böylece şüphesiz bir iftira atma suçu işlemiş ve açık bir günaha girmiş olurlar." (33 Ahzab, 58)
Rivayet eden: Buhârî (No. 3475, 3732, 3733, 4304, 6788), Müslim (No. 1688a, 1688b), Ebû Dâvûd (No. 4373, 4374), Tirmizî (No. 1430), Nesâî (No. 4894, 4897, 4898, 4899, 4900, 4901, 4902, 4903), İbn Mâce (No. 2547), Ahmed b. Hanbel (No. 24134) ve Dârimî (No. 2200). Riyâzü's-Sâlihîn içinde geçer (No. 1770).